اول مهرماه سال ۱۳۸۳، محمد بسیجه، جوان ۲۲ سالهای که در کورههای آجرپزی پاکدشت کار میکرد، بهعنوان متهم پرونده قتلهای زنجیرهای کودکان شناسایی و دستگیر شد. بر اساس گزارشهای منتشرشده، او به قتل ۲۷ کودک و سه بزرگسال و ارتکاب جرائم جنسی اعتراف کرد.
نخستین قتل این پرونده به عاشورای سال ۱۳۸۱ بازمیگشت؛ زمانی که یک کودک پس از تعرض به قتل رسید. تحقیقات بعدی نشان داد که قربانیان عمدتاً کودکانی از خانوادههای کمبرخوردار بودند. کودکی بیجه؛ از خشونت خانوادگی تا تجربه آزار
علی دلداری، قاضی دادگاه کیفری یک تهران و نماینده وقت دادستان در این پرونده، بیجه را متهم یکی از بزرگترین پروندههای جنایی ایران در دهههای اخیر توصیف کرده بود.
به گفته دلداری، محمد بسیجه در خانوادهای پرجمعیت در قوچان متولد شد و شش خواهر و شش برادر ناتنی داشت. مادرش در چهار سالگی او بر اثر سرطان درگذشت و پدرش که کارگر کورهپزخانه بود، رفتاری خشن و مستبدانه با او داشت.
بیجه در اعترافاتش از ضربوشتمهای دوران کودکی گفته بود؛ از جمله اینکه پدرش یک بار پاهای او را با زنجیر بست و آنقدر کتکش زد تا از هوش رفت. او همچنین گفته بود در یکی از درگیریها، برای پایان دادن به رنج خود، با آجر به سرش کوبیده بود.
دلداری توضیح داده بود که بیجه با وجود استعداد تحصیلی، در ۱۱ سالگی و تحت فشارهای خانوادگی مدرسه را ترک کرد. او برای آشنایی با دنیای بیرون، تکههای روزنامه باطله را از میان زبالهها جمع میکرد و میخواند.
به گفته این قاضی، بیجه پس از مهاجرت به منطقه خاتونآباد، از سوی یکی از آشنایان مورد تعرض قرار گرفت. او بعدها در اعترافاتش از تأثیر عمیق این اتفاق بر روحیهاش صحبت کرد. …

بازار








































































