به گفته او، ممکن است شرکتی چند دهه سابقه فعالیت داشته باشد، از نظر مالی و عملیاتی به بلوغ رسیده باشد و برنامه توسعهای مشخصی نیز دنبال کند، اما سهامداران آن تمایلی به عرضه عمومی سهام نداشته باشند. در عین حال، چنین شرکتی ممکن است برای توسعه فعالیت خود به سرمایه جدید نیاز داشته باشد، بخواهد شریک راهبردی جذب کند یا با مساله خروج یکی از سهامداران و انتقال بخشی از مالکیت روبهرو شود.
مستوفی معتقد است در چنین شرایطی، انتخاب بنگاه نباید صرفا به ادامه فعالیت خارج از بازار سرمایه یا طیکردن فرآیند پذیرش در بورس عمومی محدود باشد.
به گفته او، میان شرکت خصوصی و شرکت پذیرفتهشده در بورس میتوان سازوکاری طراحی کرد که امکان استفاده از بخشی از ظرفیتهای بازار سرمایه را برای بنگاههای فاقد تمایل به عرضه عمومی فراهم کند. در بسیاری از شرکتهای خصوصی، نقلوانتقال سهام و ورود یا خروج شرکا خارج از زیرساخت رسمی بازار سرمایه انجام میشود. این وضعیت میتواند مسائلی مانند ارزشگذاری سهام، کشف قیمت، نقدشوندگی و ثبت تغییرات مالکیتی را پیچیده کند.
مستوفی بر این اساس، ایجاد بستری سازمانیافته برای انجام معاملات و ارتباط شرکتها با سرمایهگذاران حرفهای را ضروری میداند.
به اعتقاد او، تابلوی کسبوکارهای خصوصی میتواند این فاصله را پوشش دهد؛ به این معنا که شرکت همچنان خصوصی باقی بماند، اما برای تامین مالی یا ساماندهی معاملات مالکیتی خود از زیرساخت بازار سرمایه استفاده کند. با این حال، میزان تحقق این اهداف به مقررات نهایی و نحوه اجرای طرح وابسته است.
الزامات بازار سرمایهگذاری حرفهای …


دانلود از کافه بازار




























































