مخالفان مذاکره درباره «نه جنگ، نه صلح» چرا سکوت می‌کنند؟

عصر ایران - مخالفان مذاکره و تفاهم اسلام‌آباد تقریباً هر روز درباره خطرات توافق، بدعهدی آمریکا و احتمال امتیازدهی ایران هشدار می‌دهند. بخشی از این نگرانی‌ها قابل بررسی است و سابقه آمریکا را نیز نمی‌توان نادیده گرفت. اما در میان این انتقادها، یک پرسش اساسی بی‌پاسخ مانده است. راه‌حل مخالفان برای پایان‌دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» چیست؟ این پرسش اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، زیرا پایان‌دادن به این وضعیت صرفاً خواسته دولت یا تیم مذاکره‌کننده نیست. رئیس‌جمهور اعلام کرده است که مقام معظم رهبری بر پایان وضعیت نه جنگ، نه صلح تأکید کرده‌اند. همچنین پیش‌تر مأموریت پیگیری شروط ایران برای پایان جنگ و خروج از این وضعیت به دبیر شورای عالی امنیت ملی سپرده شده بود. بنابراین، موضوع با یک سلیقه سیاسی یا برداشت جناحی مواجه نیست، بلکه با یک جهت‌گیری کلان در سطح تصمیم‌گیری کشور روبه‌رو هستیم. نه جنگ است و نه آرامش

وضعیت نه جنگ، نه صلح به معنای امنیت و آرامش نیست. در این شرایط، سایه جنگ بر کشور باقی می‌ماند، اما امکان برنامه‌ریزی برای صلح و ثبات نیز وجود ندارد. سرمایه‌گذار نمی‌تواند برای آینده تصمیم بگیرد، بازار به اخبار سیاسی و نظامی واکنش نشان می‌دهد، هزینه تجارت و حمل‌ونقل افزایش می‌یابد و دولت ناچار است منابع خود را صرف آمادگی برای بحرانی نامعلوم کند. ادامه این وضعیت، علاوه بر اقتصاد، روان جامعه و قدرت تصمیم‌گیری کشور را نیز فرسوده می‌کند. دشمن هم می‌تواند بدون ورود به جنگی پرهزینه، ایران را در وضعیت آماده‌باش دائمی نگه دارد. بنابراین خروج از این شرایط یک ضرورت امنیتی، اقتصادی و اجتماعی است، نه خواسته‌ای جناحی. منتقدان فقط از خطر توافق می‌گویند …