در حالی که کلان‌شهرها زیر بارِ فشارِ جمعیت و بحران‌های زیست‌محیطی نفس می‌کشند، مناطق پیرامونی و سواحلِ ثروتمندِ، یا به انبارِ مواد خام بدل شده‌اند و یا با مهاجرتِ نخبگان و تخلیه جمعیتی دست‌به‌گریبان‌اند.
اکنون زمان آن فرا رسیده است که در یک چرخشِ بنیادین، مفهومِ «سکونتگاه» را از «روستایِ وابسته به حمایت‌های دولتی» به سمت «سکونتگاه‌های هوشمند و جایگزین» بازتعریف کنیم. مطالب پیشنهادی اردبیل برای حضور در میان پایتخت گردشگری عضو اکو نیازمند توسعه است ۱۴۰۰/۱۲/۱۶
بنیان این تحول، در «اقتصاد مکانی» نهفته است؛ دانشی که جغرافیا را نه یک مانعِ سر راهِ توسعه، بلکه به مثابه یک «مزیتِ رقابتی» می‌بیند.
در دنیای امروز که فناوری‌های دیجیتال و زنجیره‌های ارزشِ جهانی، فاصله فیزیکی را بی‌معنا کرده‌اند، سکونتگاه‌های پیرامونی نباید منتظرِ رسیدنِ منابع از «مرکز» بمانند؛ بلکه باید خود به «گره‌های نوآوری» تبدیل شوند.
مناطقِ مستعد در جنوب ایران نمادِ بارزِ این ظرفیت‌هایِ رهاشده هستند. این جغرافیا می‌تواند با اتکا به دسترسی‌های استراتژیک، انرژی و نیروی … …
دانلود از کافه بازار
