کشف «خون دایناسور» در فسیلی ۱۱۵ میلیون‌ساله

به گزارش ایسنا، در پژوهشی تازه، دانشمندان استخوان‌های یک دایناسور گوشت‌خوار را بررسی کردند که حدود ۱۱۵ میلیون سال پیش می‌زیست. اهمیت مطالعه فقط در شناسایی یک فسیل قدیمی نیست؛ موضوع اصلی این است که آیا بخش‌هایی از سلول‌ها و مولکول‌های زیستی می‌توانند در طول زمان زمین‌شناختی دوام بیاورند یا نه. پاسخ به این پرسش، برداشت ما را از آنچه فسیل‌ها قادرند حفظ کنند گسترش می‌دهد و می‌تواند راه‌هایی تازه برای مطالعه زندگی باستانی فراهم کند.

خون، سرنخ‌های مهمی درباره بدن جانور دارد. گلبول‌های قرمز در جابه‌جایی اکسیژن نقش دارند و هموگلوبین، پروتئینی درون این سلول‌ها، اکسیژن را حمل می‌کند. «هِم» بخشی از هموگلوبین است که در این فرایند نقش دارد. شناسایی مولکول‌هایی از این نوع در فسیل می‌تواند اطلاعاتی فراتر از شکل استخوان‌ها در اختیار پژوهشگران بگذارد. همچنین، بررسی مواد زیستی باقی‌مانده ممکن است به فهم بهتر کارکرد بدن جانوران منقرض‌شده و شرایطی کمک کند که بقایای آن‌ها را حفظ کرده است.

گروهی بین‌المللی از پژوهشگران به سرپرستی دانشگاه کرتین استرالیا و با مشارکت سازمان ژاپنی علوم و فناوری دریایی و زمینی، موزه ملی برزیل، دانشگاه منطقه‌ای کاریری و دانشگاه جانز هاپکینز این موضوع را بررسی کردند. آنان با بررسی نمونه‌هایی از استخوان‌های اندام دایناسور «آراتاسوروس موزئوناسونالی»، به دنبال شواهد مولکولی از بقایای خون و مواد زیستی مرتبط با آن بودند.

در روش کار، نمونه‌هایی از استخوان اندام این دایناسور که در شمال‌غرب برزیل پیدا شده بود، بررسی شد. درون کانال‌های رگ‌مانند استخوان، ساختارهایی شبیه گلبول‌های قرمز مشاهده شد. پژوهشگران سپس ترکیب شیمیایی مواد موجود در این ساختارها را بررسی کردند تا مشخص شود آیا نشانه‌هایی از مولکول‌های مشتق‌شده از هموگلوبین در آن‌ها وجود دارد یا خیر. آنان همچنین مواد معدنی و بقایای مولکولی دیگری را در نمونه‌ها مطالعه کردند.

بررسی‌ها نشان دادند که استخوان‌ها حاوی شمار زیادی ساختار شبیه گلبول‌های قرمز درون کانال‌های عروقی بوده‌اند. مهم‌تر آن‌که پژوهشگران مولکول‌های «هِم» را در نمونه‌ها شناسایی … …