وی افزود: بازارهای هفتگی در واقع بخشی از تقویم زندگی مردم بودند؛ روزی مشخص که فرارسیدن آن برای بسیاری از اهالی، معنایی فراتر از دادوستد داشت. مسیر روستاها در آن روز به بازار ختم میشد و بازار نیز بهانهای برای دیدار، گفتوگو و حفظ پیوندهای اجتماعی بود.
حاجیبازار؛ بخشی از حافظه تاریخی باقرتنگه
این پژوهشگر فرهنگ و آیینهای مازندرانی با اشاره به «حاجیبازار» در روستای باقرتنگه شهرستان بابلسر، گفت: بر اساس روایتهای محلی، این بازار حدود پنج دهه پیش محل عرضه محصولات باغی، میوه و تربار اهالی باقرتنگه و روستاهای پیرامون بوده است.
گلمحمدی ادامه داد: اهمیت حاجیبازار را باید در ارتباط مستقیم آن با اقتصاد بومی منطقه جستوجو کرد. محصولی که در باغها و زمینهای کشاورزی باقرتنگه و اطراف آن تولید میشد، به بازار میآمد و بخشی از نیازهای مردم نیز از همین طریق تأمین میشد.
وی خاطرنشان کرد: در آن دوره، فاصله میان تولیدکننده و مصرفکننده به پیچیدگی امروز نبود. کشاورز محصول خود را به بازار میآورد، خریدار نیاز خود را تهیه میکرد و همین دادوستد ساده، بخشی از اقتصاد محلی را شکل میداد.
ضرورت تطبیق روایتهای محلی با اسناد تاریخی
گلمحمدی با تأکید بر ضرورت مستندسازی دقیق تاریخ حاجیبازار، بیان کرد: بر اساس برخی روایتهای محلی، محل حاجیبازار در محدودهای از باقرتنگه و در مجاورت منزل مرحوم حاجی باباعلی دکلان قرار داشته است، اما برای ثبت این موضوع در تاریخ مکتوب روستا، باید روایتهای افراد سالخورده و شاهدان آن دوره با اسناد، تصاویر قدیمی و نشانههای جغرافیایی تطبیق داده شود. …


دانلود از کافه بازار





























































