به گزارش خبرآنلاین از یورونیوز، پژوهشها نشان دادهاند تشخیص دروغ دشوار است، چون دروغگوها رفتار یکسانی ندارند. دروغ ممکن است بداهه باشد، از پیش ساخته شده باشد یا بر پایه حقیقتی تحریفشده شکل بگیرد.
با این حال، دکتر کرستی کینگ میگوید آنچه میگوییم و چگونه میگوییم سرنخهایی در اختیار شنونده میگذارد. به گفته او، دروغگویی را میتوان از روی ۵ الگوی زبانی متوجه شد: تکرار
پژوهشی که در سال ۲۰۰۳ در مجلهٔ «بولتن روانشناختی» منتشر شد، نشان داد تکرار در گفتار باید زنگ هشدار را به صدا درآورد.
برایان کریکیت، پزشک استرالیایی که با تزریق انسولین شریک زندگیاش را کشت، در بازجویی چند بار ضمیر «من» را پشت سر هم تکرار کرد.
جاسی اسمولت، بازیگر آمریکایی، هنگام روایت حملهای که بعدا معلوم شد ساختگی بوده، در بخش کلیدی ماجرا چند بار کلمه «درگیری» را تکرار کرد، بیآنکه جزئیات بدهد.
به گفته دکتر کینگ، لو دادن جزئیات بیشتر مستلزم ساختن دروغهای تازه است و بهخاطر سپردن آنها سختتر.
پژوهشی در سال ۲۰۰۴ هم نشان داد این فشار ذهنی گفتار را آشفته و کمروان میکند. استوارت هزل، قاتل نوه همسرش، در مصاحبهای تلویزیونی پیش از کشف جسد، بارها ضمیر «او» را تکرار کرد. چیدن اطلاعات به شکل معکوس
ما معمولا ماجرا را به ترتیب زمانی تعریف میکنیم، اما در شرایط اضطراری مهمترین نکته را اول میگوییم.
ماریا ساتن، زنی بریتانیایی که بعدا معلوم شد دوچرخهسواری را در حالت مستی زیر گرفته و کشته است، در تماس با اورژانس بهجای گزارش سرقت خودرو، اول از تماس پدرش و شماره پلاک گفت.
پژوهشی در سال ۲۰۱۲ نشان میدهد دروغگوها معمولا بیش از راستگوها حرف میزنند. در تماسی دیگر در سال ۲۰۱۳، مردی که خودش به همسایهاش شلیک کرده بود، خبر تیراندازی را تا انتهای حرفهایش پنهان نگه داشت. زبان فاصلهگذار
وقتی از کسی یا چیزی خوشمان نمیآید، ناخودآگاه با کلماتی مثل «آن مرد» یا «اون همسایهها» از او فاصله میگیریم. نشانه مشکوک آنجاست که این زبان درباره کسی به کار رود که گوینده نباید نسبت به او حس منفی داشته باشد. …


دانلود از کافه بازار






























































