اگرچه بانیان جنگ دولت‌ها هستند، اما در دنیای مدرن، جنگ پدیده‌ای اجتماعی است و زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین، جنگ دیگر صرفاً پدیده‌ای نظامی نیست، بلکه موضوعی جامعه‌شناختی، مردم‌شناختی و روان‌شناختی نیز هست و باید طیف گسترده‌ای از متفکران درگیر چرایی و آثار آن باشند. بااین‌حال، در ایران به‌ندرت متفکری به‌صورت مستقل درباره این موضوع اندیشیده، کاوش و تحقیق کرده و در این زمینه صاحب‌نظر و نظریه‌پرداز شده است؛ برخلاف چهره‌هایی همچون سون تزو، ماکیاولی و متفکران معاصری چون کلاوزویتس، ریمون آرون، رنه ژیرار و بسیاری دیگر که از ابعاد فلسفی به جنگ پرداخته‌اند؛ از جمله کارل اشمیت، هابز، آگامبن و دیگران.
جنگ و خشونت با آدمی زاده شده و تا زمان مرگش همراه اوست. اگر به جنگ از بُعدی وسیع‌تر بنگریم و آن را به روابط روزمره تعمیم دهیم، باید گفت ما همواره در حال جنگ هستیم؛ جنگ با خود و جنگ با دیگری. شمس لنگرودی حتی در اشعار عاشقانه حافظ و مولانا نیز آثار ستیزه‌گری و جنگ‌طلبی را ردیابی می‌کند. جنگ بخشی جدایی‌ناپذیر از جامعه است که یا بر آن تحمیل شده یا خود به استقبال آن رفته است.
آدمی از جنگ و چهره کریه آن بیزار است، اما چه می‌شود که گاه به آن عشق می‌ورزد و حتی به آن اعتیاد پیدا می‌کند؟ تجسم این اعتیاد، نه به‌عنوان نخست‌وزیر، بلکه به‌عنوان یک فرد، نتانیاهو و حامیانش هستند. تا زمانی که چنین افرادی وجود دارند، جنگ اجتناب‌ناپذیر خواهد بود و مقاومت حیثیت دارد. از این روست که جنگ موضوعی صرفاً نظامی نیست و باید به همه ابعاد آن اندیشید. جنگ رهایمان نمی‌کند و حتی اگر خودمان را کنار بکشیم، از درزها و منافذ به زندگی‌مان راه می‌یابد و ما را می‌گزد. از همین روست که متفکران جنگ‌پژوه، از جمله کلاوزویتس، آرون و ژیرار، اهمیت پیدا می‌کنند و ما در این روزگار به سراغشان می‌رویم. …
دانلود از کافه بازار
