تشت رسوایی ترامپ از بام افتاد

ریسپانسیبل‌استیت‌کرافت/ responsiblestatecraft در تازه‌ترین نوشتار در این خصوص نوشت: زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، در ۱۷ ژوئن (۲۷ خرداد) با موافقت با یادداشت تفاهمی که البته عمر چندانی نداشت، به‌نظر پایان جنگ با ایران را پذیرفت، بسیاری از سناتور‌های جمهوری‌خواه عمیقا نگران شدند. بیل کسیدی، سناتور جمهوری‌خواه ایالت لوئیزیانا، آشکارا این توافق را به باد انتقاد گرفت و هشدار داد که جسد رونالد ریگان «در گور می‌لرزد» و در ادامه با دونالد ترامپ بر سر راهبرد دولت وی، وارد جدال کلامی شد.

با این حال، مخالفت‌ها با یادداشت‌تفاهم با ایران ناگهان تعدیل شد. کَسیدی پس از دریافت گزارشی توجیهی از جی‌دی ونس، معاون ترامپ، و استیو ویتکاف، فرستاده وی، نظرش را تغییر داد و اعلام کرد که در رأی‌گیری‌های آینده درباره قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس جمهور آمریکا در قبال ایران، موضعش را تغییر خواهد داد. او پس از این جلسه مدعی شد که به نظر می‌رسد دولت آمریکا برای تحقق بسیاری از اهداف اولیه جنگ، از جمله نابودی یا تضعیف برنامه هسته‌ای ایران، موشک‌های بالستیک و توانمندی‌های نظامی متعارف این کشور، «طرحی معقول» دارد (!)

هرچند این احتمال وجود دارد که ترامپ و اعضای تیمش با اعمال فشار، کسیدی و سایر سناتور‌ها را به همراهی واداشته باشند، محتمل‌تر آن است که راز مهمی را با آنها در میان گذاشته باشند؛ «این توافق از اول هم قرار نبود دوام چندانی داشته باشد.» شواهد علنی قویا نشان می‌دهد که ترامپ تفاهم‌نامه را نه با هدف پایان دادن به جنگ، بلکه برای تضعیف و تحلیل‌بردن اهرم فشار ایران بر تنگه هرمز و فراهم کردن موضع بهتر برای آمریکا در دور‌های بعدی جنگ امضا کرد. …