باستان‌شناسان در محوطه‌ای باستانی در جنوب عربستان سعودی، هزاران ابزار سنگی کشف کرده‌اند که برخی از آنها بقایایی از ترکیبات گیاهی سمی را در خود حفظ کرده‌اند. پژوهشگران احتمال می‌دهند انسان‌های اولیه از این مواد برای آغشته‌کردن نوک سلاح‌های شکار استفاده می‌کردند؛ فناوری پیچیده‌ای که ممکن است قدمت آن به ۱۲۵ هزار سال پیش برسد.
به‌گزارش لایوساینس، این کشفیات در محوطه‌ای به نام عروق الجلیبه (Uruq Aljelibah) در بیابان ربع‌الخالی انجام شده است. منطقه‌ای که امروزه یکی از خشک‌ترین نقاط زمین محسوب می‌شود، حدود ۱۲۵ هزار سال پیش میزبان دریاچه‌ای آب‌شیرین به وسعت ۳۴۰ کیلومترمربع و عمق حداکثر ۲۹ متر بوده است.
بررسی ابزارهای سنگی، بقایای شیمیایی مرتبط با درختی سمی را آشکار کرد که عصاره آن در گذشته برای ساخت سلاح‌های زهرآلود استفاده می‌شد
فسیل‌های کشف‌شده نشان می‌دهند که اسب‌های آبی، گاومیش‌ها، شترمرغ‌ها، شترها و غزال‌ها در اطراف این دریاچه زندگی می‌کردند. وجود چنین جانورانی نشان می‌دهد اقلیم شبه‌جزیره عربستان در گذشته بسیار مرطوب‌تر از امروز بوده است.
پژوهشگران بیش از ۵۵۰۰ دست‌ساخته سنگی را در محوطه کشف کردند که برخی از آنها نوک‌های تیز و آثار برخورد با بدن جانوران را نشان می‌دادند. بررسی میکروسکوپی نیز بقایایی از بافت جانوری را در نزدیکی نوک ابزارها آشکار کرد.
مهم‌ترین یافته، شناسایی بقایای شیمیایی مرتبط با درخت سمی Acokanthera schimperi روی تعدادی از نوک‌های سنگی بود. این گیاه که بومی بخش‌هایی از آفریقا و جنوب شبه‌جزیره عربستان است، در طول تاریخ برای تهیه زهر شکار استفاده شده است.
شکارچیان آفریقایی از عصاره این درخت برای آغشته‌کردن نوک نیزه‌ها و پیکان‌ها استفاده می‌کردند تا جانوران را فلج کنند یا از پای درآورند. …
دانلود از کافه بازار
