کارشناسان در گفت‌وگو با سازندگی از اولویت‌های بودجه‌ای، تخریب آبراهه‌ها و ضعف مدیریت بحران در سیلاب عظیمیه کرج می‌گویند
فائزه مومنی| بارش ثبت شده در عظیمیه کرج فقط ۱۲٫۲ میلی‌متر بود اما خیابان‌ها به مسیر سیلاب تبدیل شدند و خودروها در جریان آب گرفتار ماندند. پس از تجربه دروازه قرآن شیراز و امامزاده داوود پرسش از شهرداری‌ها و دستگاه‌های مسئول روشن است: چرا شهرها هنوز در برابر چنین بارشی آسیب‌پذیرند؟ اگر بارندگی بیشتر یا طولانی‌تر شود همین معابر چه وضعی خواهند داشت؟ سیلاب روز ۱۱ مهر عظیمیه، در آغاز پائیز، بار دیگر فاصله هشدار و آمادگی را نشان داد. بحث درباره ال‌نینو و احتمال رخدادهای شدید اقلیمی پیش‌تر مطرح شده بود؛ سازمان جهانی هواشناسی نیز در گزارش شهریور خود بر ضرورت آمادگی تأکید کرده است. البته شدت ال‌نینو مستقیماً میزان خسارت در هر منطقه را تعیین نمی‌کند و نسبت دادن این سیلاب به آن به بررسی مستقل نیاز دارد. مسئولیت آماده‌سازی شهر اما وابسته به اثبات چنین ارتباطی نیست. کامران حقی‌آبی، مدیرکل هواشناسی البرز، به ایسنا گفته است تا ساعت ۸:۳۰ صبح یکشنبه ۱۲ مهر بارش عظیمیه ۱۲٫۲ میلی‌متر ثبت شده؛ بیشترین مقدار استان نیز مربوط به ناریان طالقان با ۳۰٫۴ میلی‌متر بوده است. در آیگان ۲۸٫۶، چهارباغ ۲۳٫۳ و ایستگاه کرج ۷٫۵ میلی‌متر بارش گزارش شده است. مقدار ثبت شده در یک ایستگاه به‌تنهایی شدت بارش در دقایق وقوع حادثه یا وضعیت سراسر حوضه بالادست را مشخص نمی‌کند. با این حال تصاویر عظیمیه و ارزیابی کارشناسان، پرسش درباره ظرفیت عبور رواناب، وضعیت آبراهه‌ها و کنترل تردد را پیش می‌کشد. سه کارشناس در گفت‌وگوهای جداگانه، مسئله را از بودجه شهرداری تا شهرسازی و مدیریت هنگام حادثه بررسی کرده‌اند.
پیشگیری در بودجه دیده نمی‌شود …
دانلود از کافه بازار
