به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-حسین موسوی؛ در تورین سوار ماشینم می‌کند تا به سمت شمال، به ایورئا برویم. این شهر صنعتی قدیمی زمانی قلب تپنده شرکت اولیوتی (Olivetti) بود؛ شرکتی خانوادگی که بیش از همه با ماشین‌های تحریر، ماشین‌حساب‌های الکترونیکی و یکی از نخستین رایانه‌های شخصی جهان شناخته می‌شد. لوکا گوادانینو بخش قابل‌توجهی از فیلم جدیدش با نام «Artificial» را که درباره ظهور سم آلتمن و اوپن‌ای‌آی است، در شمال ایتالیا فیلم‌برداری کرده است. گوادانینو هیکلی درشت و شانه‌هایی پهن دارد و کمی قوز می‌کند؛ شمایلش شبیه رشته‌کوه آلپ است که در افق حک شده باشد. او می‌گوید: «پیمونته برای فیلم جای مناسبی بود، چون پر از بقایای معماری صنعتی است».
آلکس جانگ در مجله نیویورک می¬نویسد: در ورودی مجموعه اولیوتی، راهنمایی خوش‌برخورد با عینک‌های قاب‌کلفت می‌گوید این محوطه زمانی «کوپرتینو، قبل از کوپرتینو» بوده است. آدریانو اولیوتی از دهه ۱۹۳۰ ساخت مسکن، مهدکودک و برنامه‌های آموزشی به سبک مونته‌سوری را در کنار سیاست‌هایی مانند مرخصی زایمان ۹ماهه و خدمات درمانی رایگان برای کارکنان دنبال کرد؛ بخشی از یک برنامه اجتماعی-سیاسی گسترده‌تر که «جنبش کومونیتا» نام داشت. پس از مرگ ناگهانی او در سال ۱۹۶۰، شرکت به‌تدریج رو به افول گذاشت و در نهایت تجزیه و با یک شرکت مخابراتی ادغام شد. گوادانینو از این ایده خوشش آمد که یک فیلم فناوری درباره آینده را در مکانی بسازد که زمانی میزبان رویاهای مشابهی بوده است. او می‌گوید: «اینجا یک آرمان‌شهر بود و شکست خورد. فیلم ما یک پادآرمان‌شهر است و دارد پیروز می‌شود».
وارد سالن غذاخوری می‌شویم؛ سازه‌ای چندضلعی و عظیم که ایگنازیو گاردلا آن را در امتداد صخره طراحی کرده است. این فضا از دهه ۱۹۹۰ تقریبا بلااستفاده مانده و سقف نمایانش بلوک‌های سیمانی و شبکه‌ای از سیم‌های برق پوشیده از تار عنکبوت را نشان می‌دهد. …
دانلود از کافه بازار
