محدودیت دسترسی به پلتفرم‌های بین‌المللی و کاهش سرعت ارتباطات، فراتر از یک مسئله فنی، به مانعی جدی در مسیر توسعه کسب‌وکارهای دیجیتال، کاهش رقابت‌پذیری استارتاپ‌ها و افزایش هزینه‌های مبادله تبدیل شده است. نتیجه این وضعیت، شکل‌گیری یک اقتصاد موازی و پنهان است که در آن، عرضه‌کنندگان فیلترشکن و واسطه‌های غیررسمی از خلأ نظارتی و نیاز کاربران، درآمدهای کلان و معاف از مالیات به دست می‌آورند، در حالی که فعالان رسمی اقتصاد دیجیتال، هزینه این محدودیت‌ها را به شکل از دست رفتن بازار، مهاجرت نیروی متخصص و کاهش سرمایه‌گذاری پرداخت می‌کنند.
ابتدا در پاسخ به این پرسش که تعداد شرکت‌های فعال در حوزه تولید و عرضه فیلترشکن چقدر است، باید تأکید کنم که اطلاعات شفافی در این زمینه وجود ندارد. دلیل اصلی این است که هیچ نهادی برای این شرکت‌ها مجوزی صادر نمی‌کند و بنابراین آمار دقیقی از تعداد آنها در دسترس نیست.
با این حال، بر اساس گزارش‌های منتشرشده از منابعی مانند انجمن تجارت الکترونیک و سایر منابع، حدود ۵۵ شرکت بزرگ که در حوزه غیرخرده‌فروشی در موضوع فیلترشکن فعالیت می‌کنند، شناسایی شده‌اند. برآورد میشود که این تعداد شرکت، اساساً ساختار رسمی شرکت نیز نداشته باشند؛ زیرا درآمدشان از این حوزه شفاف نیست و معمولاً روش‌هایی برای دور زدن شناسایی دارند. آنها درآمد خود را از طریق کارت به کارت یا رمزارزها کسب می‌کنند و عملاً برای سازمان مالیاتی قابل شناسایی نیستند. طبیعتاً مالیاتی هم پرداخت نمی‌کنند.
گردش مالی از ۳۰ تا ۵۵ همت در سال …
دانلود از کافه بازار
