قادر باستانی تبریزی| این روزها تهدیدهای نظامی دشمن، همراه با تشدید جنگ روانی و محدود شدن فضای دیپلماسی، تصمیم‌گیری را برای مسئولان کشور دشوار کرده است. تصمیم‌گیران با معادله‌ای به غایت سخت روبه‌رو هستند که در آن، هم تأخیر در تصمیم‌گیری و هم خطای محاسبه، هزینه دارد. مقاومت جانانه ایران، دنیا را انگشت به دهان کرده، اما آنچه سرنوشت بحران را تعیین میکند، توان تبدیل این مقاومت به یک دستاورد پایدار سیاسی و امنیتی است پیش از آنکه فرصت انتخاب‌های کم‌هزینه‌تر از دست برود.
شرایط به مرحله‌ای رسیده که تعلل، ساده‌انگاری و تصمیم‌گیری بر پایه احساسات، خطرناک‌تر از همیشه شده است. ایران برای عبور از این وضعیت، به ترکیبی از بازدارندگی مؤثر، دیپلماسی فعال، انسجام ملی و تصمیم‌های سنجیده نیاز دارد. هرچه جامعه از تصمیم‌های کلان کشور آگاه‌تر باشد و اعتماد عمومی تقویت شود، توان ملی برای تحمل فشارها و خنثی‌کردن محاسبات دشمن بیشتر خواهد شد.
برای ارزیابی احتمال درگیری بزرگ، نمی‌توان فقط به اظهارات روزانه سیاستمداران یا تحرکات نظامی نگاه کرد و باید مجموعه‌ای از عوامل را در سطوح مختلف بررسی کرد. در سطح فردی، ترامپ دنبال دستاوردی بزرگ و متمایز در پرونده ایران است که بتواند آن را به‌عنوان موفقیت تاریخی خود عرضه کند. اگر توافقی مطابق خواسته‌های حداکثری او حاصل نشود، برایش گزینه نظامی جذابیت بیشتری پیدا میکند. محاسبات مربوط به بازدارندگی و احتمال واکنش‌های آینده ایران نیز می‌تواند بر این تصمیم اثر بگذارد. در سطح منطقه‌ای، تضعیف یا براندازی نظام اسلامی به یکی از محورهای مهم رقابت سیاسی در اسرائیل تبدیل شده است. هنگامی که چنین هدفی به معیار سنجش موفقیت سیاسی بدل شود، هزینه‌های یک ماجراجویی نظامی ممکن است در محاسبات تصمیم‌گیران کم‌اهمیت جلوه کند.
در سطح دولت آمریکا، این تصورکه ایران در موقعیتی ضعیف‌تر از گذشته قرار گرفته و امکان واردکردن ضربه‌ای تعیین‌کننده فراهم شده، خطر محاسبه نادرست را افزایش داده است. در سطح نظام بین‌الملل هم ضعف محدودیت‌های نهادی و حقوقی در برابر قدرت‌های بزرگ، همراه با رقابت واشنگتن با چین و روسیه، احتمال رفتارهای پُرریسک را بیشتر میکند. …
دانلود از کافه بازار
