حس مادرانه زنان ایرانی در هر شغل و جایگاهی جاری می‌شود

جوان آنلاین: حس مادرانگی در زنان در همه نقش‌هایی که می‌پذیرند حتی در نقش‌های اجتماعی‌شان هم تجلی می‌یابد. به همین خاطر هم است که مشاغلی همچون پرستاری بیشتر انتخاب زنان است و با وجود آنکه مردان پرستار را هم داریم، اما همواره پرستاران خانم برجسته‌تر می‌شوند. چون زنان در فطرت و نهادشان پرستاری وجود دارد و حالا قرار است این بخش از خلقت خود را از خانه و خانواده به جامعه بیاورند و برای بیماران و دردمندان هم مادری کنند؛ مادرانی که در بزنگاه‌هایی همچون جنگ‌های اخیر و کرونا شهدایی را هم تقدیم کردند و نامشان جاودانه شد. مهدیه اسلامی، نویسنده جوانی است که به سراغ این شهدای پرستار رفته و روایت فداکاری‌ها و مادری‌هایشان را در قالب کتاب‌هایی به رشته تحریر درآورده است؛ روایت‌هایی که به تعبیر خودش برای برجسته‌ترکردن نقش زنان در جامعه ضروری است. زنانی که در دنیا بی‌نظیرند و در هر نقش و لباس همواره دلسوزی مادرانه‌شان را حفظ می‌کنند. آنچه در پی می‌آید حاصل گفت‌وگوی ما با مادری است که روایت‌هایی از شهدای پرستار را نقل کرده است. 

خانم اسلامی چه شد که به سراغ روایت زندگی شهدای پرستار رفتید و این روایت‌ها چه ویژگی‌هایی دارد؟

اولین کتاب من درباره شهید پرستار، مهشید گودرزی بود؛ شهیدی که در دوران بارداری مبتلا به بیماری کرونا شد. در هفت‌ماهگی، پزشکان برایش ختم بارداری زدند و نتوانست نوزاد خودش را ببیند، یعنی با ختم بارداری، بچه به دنیا آمد و مادر فوت کرد. آن موقع این خبر، جامعه پرستاری را خیلی درگیر کرد و رنج‌آور بود. کم‌کم خبر‌ها، نقل‌قول‌ها از خانواده‌اش و از همسرش می‌آمد و تصمیم گرفتم کتاب اولم را درباره خانم مهشید گودرزی شروع کنم. روایت زندگی‌شان را از ابتدا نوشتم؛ اینکه چه شد پرستار شدند، بعد حیطه پرستاری، بعد ازدواج‌شان، بچه‌دار شدن‌شان و سختی‌های دوران کرونا و اینکه نتوانستند بچه خودشان را ببینند. هدفم از کتاب اولم، سختی‌هایی بود که پرستار‌ها در دوران کرونا متحمل شدند.  …