مهری آتیه گفت: شهدی در دهههایی زیست میکرد که هم عرض زندگی بزرگانی همچون رهی معیری، ابوالحسن ورزی، پژمان بختیاری و امیری فیروزکوهی بوده است و مقدمه اولین کتابش با عنوان «شباهنگ» را هم امیری فیروزکوهی نوشته است. همین موضوع نشان دهنده اهمیت شعر او در آن دوران است.
او توضیح داد: اگرچه شهدی لنگرودی در سبک عراقی شعر مینوشت اما مایه هایی از سبک خراسانی و هندی هم در آثارش وجود دارد و غزلهایش بیشتر در دو وزن سالم از بحر رمل و هزج سروده شدهاند؛ وزنهایی که کمتر دچار ضعف میشوند.
این شاعر همچنین گفت: شهدی لنگرودی در ترانهسرایی هم فعال بود و به همین دلیل از قافیه های درونی در شعرهایش خیلی بهره برده و این موضوع به موسیقی شعرش کمک زیادی کرده است.
نویسنده کتابهای «همسایه با سایه» و «ترنم و تبخاله» گفت: شهدی لنگرودی همچنین به زبان بسیار مسلط بود و شعرهایش فصیح و عاری از … …


دانلود از کافه بازار




























































