آشنایی یک مجتهد فقه و اصول با رشته‌ای از علوم انسانی رایج بسیار سطحی‌تر از آشنایی یک متخصص در همان رشته بوده و نتایج حاصل از تلاش‌های علمی دو طرف برای توسعه دانش در سطح معناداری متفاوت خواهد بود و برعکس.