The more you struggle, the deeper you sink مانند کسی که دریا زده است و دچار استسقاء شده است.
به تعبیر جلالالدین بلخی؛ «همچو مستسقی کز آبش سیر نیست.» هرچه بیشتر از آب شور دریا بیاشامد، تشنگیاش افزونتر میشود.
در کمدی الهی دانته، در سرود هفتم دوزخ، از مرداب «استیکس» سخن گفته شده است. دانته، مردمانی لجنآلود را در مرداب استیکس میبیند: «این مردمان بر اثر خشم، یکدیگر را با دست و پا و سر و سینه میزنند و با دندان تکهتکه میکنند.» جمع دیگری در مرداب فرو رفتهاند: «فقط حبابهایی از نفسهایشان دیده میشد.» میگویند: «اکنون در این لجنزار اندوهگینیم.» دانته برای این جمع از عنوان گناهکاران «آکسیدیا» استفاده کرده است؛ افرادی که دچار سستی روح و ملالت و رخوت و بیاعتناییاند. دانته دو موقعیت متضاد آفریده است: گروهی که با چنگ و دندان یکدیگر را میدرند، مگر نجات یابند و بمانند. گروهی که در ژرفای مرداب فرو رفتهاند و دست از امید شستهاند و تمام شدهاند. …


دانلود از کافه بازار















































































































