افت ناگهانی یا پایدار اشتها، بیماری مستقلی محسوب نمیشود، بلکه یک واکنش بالینی هشداردهنده ازسوی بدن است که طیف وسیعی ازاسترسهای هیجانی تا ناهماهنگیهای هورمونی وبیماریهای زمینهای را بازتاب میدهد.
بیمیلی به غذا ازنشانههای بسیارشایعی است که غالب افراد آن را دربرهههای مختلف زندگی تجربه میکنند. هرچند این علامت دربیشتر اوقات ماهیتی گذرا دارد و پس ازرفع یک دوره نقاهت یا تنش مقطعی ناپدید میشود، اما تداوم بیدلیل آن میتواند سرآغاز اختلالات متابولیک وتحلیل عضلانی باشد. تحلیل پزشکی این پدیده نشان میدهد که مرکزکنترل گرسنگی درهیپوتالاموس بهشدت تحت تأثیرپیامهای عصبی و نوسانات غدد درونریز قراردارد.
وقتی ویروسها وتب، مرکزگرسنگی مغز را خاموش میکنند
یکی ازرایجترین دلایل افت میل به غذا، ابتلا به بیماریهای عفونی متداول مانند سرماخوردگی و آنفلوانزا ست.درزمان پاسخ ایمنی، بدن موادی به نام سیتوکین ترشح میکند که درکنارایجاد تب وضعف عمومی، روی گیرندههای اشتها درمغزاثرمهارکننده دارند تا انرژی فرد به جای هضم و جذب، صرف مبارزه با عامل بیماریزا شود. علاوه براین، تغییرات موقت درحس بویایی وچشایی و بروزحالت تهوع طی بیماری، میل روانی به غذا را به شکل محسوسی کاهش میدهد که معمولاً با اتمام دوره نقاهت به مدار اولیه بازمیگردد.
غصه میخورید یا روده و معدهتان ناسازگاری میکنند؟
دستگاه گوارش ومغز ارتباطی مستقیم، پیوسته ودوسویه دارند. بروز بحرانهای عاطفی، اضطرابهای شدید و افسردگی میتواند پیامهای متناقضی به سیستم گوارش ارسال کند؛ درحالی که برخی درتنش روانی دچارپرخوری عصبی میشوند،گروه بزرگی با قفل شدن معده وکاهش شدید انگیزه برای غذا خوردن روبهرو میشوند.ازسوی دیگر، … …


دانلود از کافه بازار





























































