زمین تنها خانهای است که میشناسیم، اما همیشه مکانی مناسب برای زندگی ما نبوده است. اکسیژنی که با هر نفس به آن وابستهایم، در زمان شکلگیری زمین در حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش، عملاً وجود نداشته است. تا حدود ۲.۴ میلیارد سال پیش، یعنی زمانی که عمر سیاره ما تقریباً به نصفِ سن کنونیاش رسیده بود، این گاز هنوز در تحولی که با نام «رویداد بزرگ اکسایش» شناخته میشود، به یکی از ویژگیهای پایدار جوّ تبدیل نشده بود.
برای دانشمندان، پرسش دشوارتر این بوده است که اکسیژن چگونه برای میلیونها سال پس از آن همچنان فراوان باقی ماند؛ مدتی که شواهد سنگهای باستانی نشان میدهد برای فراهم کردن بستر ظهور حیاتِ بهمراتب پیچیدهتر کافی بوده است.
اکنون بر اساس یک مطالعه جدید، پاسخ این پرسش ممکن است در شیمیِ اقیانوسهای باستانی نهفته باشد.
این پژوهش که توسط لوئیس آلکات(Lewis Alcott)، متخصص بیوژئوشیمی در دانشگاه بریستول بریتانیا هدایت شده است، چرخهای خودپایدار را توصیف میکند که در آن فسفر (یکی از واحدهای سازنده بنیادینِ تمام اشکال حیات شناختهشده) در اقیانوسها بازچرخانی میشد و به حفظ سطوح بالای اکسیژن پس از افزایش اولیه آن کمک میکرد.
آندری بکر(Andrey Bekker)، استاد زمینشناسی دانشگاه کالیفرنیا ریورساید و از نویسندگان این مطالعه در بیانیهای گفت: موجودات زنده بدون فسفر نمیتوانند رشد کنند یا عملکرد درستی داشته باشند.
دورهای پنهان در تاریخ زمین
به گفته دانشمندان، این مطالعه جدید تصویری … …


دانلود از کافه بازار










































































