مهر/ سریال «اعتراف می‌کنم» به تهیه‌کنندگی رضا فتح‌اللهی‌پور و نیما حسنی‌نسب، در قالبی جنایی و پلیسی به بازخوانی پرونده‌هایی می‌پردازد که در گذشته به نتیجه نرسیده‌اند و حالا با نگاهی دوباره مورد بررسی قرار می‌گیرند. این سریال که کارگردان های مختلف اپیزودهای آن را ساخته اند در شبکه نمایش خانگی عرضه می

یک منتقد سینما با اشاره به کلیشه های سریال های پلیسی در سال های اخیر بیان کرد که سریال «اعتراف می‌کنم» از این آثار متفاوت است.

سازندگان سریال «اعتراف می‌کنم» راه‌های هوشمندانه‌ای پیدا کرده‌اند تا، بدون عبور از خطوط قرمز، روح تازه‌ای در یک روایت پلیسی ایرانی بدمند.

سلام سینما/ سازندگان سریال «اعتراف می‌کنم» در مجموع راه‌های هوشمندانه‌ای پیدا کرده‌اند تا، بدون عبور از خطوط قرمز، روح تازه‌ای در یک روایت پلیسی ایرانی بدمند. اختصاصی سلام سینما؛ کمال نادری مطلق| رفتن سراغ داستان‌های پلیسی در ایران، به‌خاطر محدودیت‌های فرامتنی، با مشکلات زیادی روبه‌رو است. به‌خصوص ب

سازندگان سریال «اعتراف می‌کنم» در مجموع راه‌های هوشمندانه‌ای پیدا کرده‌اند تا، بدون عبور از خطوط قرمز، روح تازه‌ای در یک روایت پلیسی ایرانی بدمند.

فصل سوم سریال «کارآگاه علوی» با حضور بهنام تشکر، احمد نجفی و جمعی از بازیگران شناخته شده از جمله بهاره رهنما، یوسف صیادی و امیرحسین صدیق آماده پخش از شبکه یک سیما شده است؛ مجموعه ای پلیسی که داستان های آن همچنان در فضای تاریخی دهه ۱۳۲۰ روایت می شود.

تلویزیون از اواسط مردادماه تا آغاز ماه مبارک رمضان، با تغییر جدول پخش شبکه‌های یک، دو و سه، ۹ سریال را در سه نوبت روزهای زوج، فرد و جمعه روی آنتن می‌برد؛ مجموعه‌هایی که طیف متنوعی از کمدی و فانتزی تا روایت‌های جنگی، پلیسی و اجتماعی را شامل می‌شوند.

علیرضا محمودی، دبیر گروه ۲۴ همشهری می گوید: «از نخستین بارهایی که ایرانی ها با ادبیات جنایی روبه رو شدند، مثل عبدالله بهرامی که خودش پلیس ایرانی بود تا هم اینک، نویسندگان ایرانی سعی کرده اند به گونه ای داستان جنایی شان را بنویسند که مخاطب ایرانی حس همذات پنداری با آنها داشته باشد.»

ساخت نمونه ایرانی از یک سریال موفق خارجی، ایده‌ای جذاب و در عین حال سخت و طاقت‌فرساست که خواه‌ناخواه مخاطب را به مقایسه وا می‌دارد؛ کاری که سازندگان سریال «اعتراف می‌کنم» محصول فیلم نت انجام داده‌ است و البته از همان کپشن پیش از عنوان‌بندی نیز تکلیف خود را با مخاطب روشن کرده‌ و او را به تماشای نسخه‌ای …

ساخت نمونه ایرانی از یک سریال موفق خارجی، ایده‌ای جذاب و در عین حال سخت و طاقت‌فرساست که خواه‌ناخواه مخاطب را به مقایسه وا می‌دارد.

وقتی صحبت از ژانر پلیسی می‌شود چیز‌هایی که به ذهن یک مخاطب ایرانی خطور می‌کند معمولا الگویی ثابت دارد، الگویی که ریشه آن به آثار موفق کلاسیک جهانی بر می‌گردد...

سوره سینما-چرا «بیست و یک» شبیه هیچ سریال جنایی ایرانی نیست؟-نقطه قوت اصلی «بیست و یک» وارونه کردن ساختار روایی است. در اغلب آثار پلیسی ایرانی ما با یک قتل یا جنایت شروع می‌کنیم، بعد کارآگاه می‌آید، سرنخ می‌چیند و در نهایت قاتل را پیدا می‌کند. اما اینجا خبری از این ماجرا نیست.

در میان انبوه سریال‌های جنایی، عاشقانه، پلیسی و کمدی که در سال‌های اخیر سهم عمده‌ای از تولیدات تصویری کشور را به خود اختصاص داده‌اند، اتفاقی آرام، اما مهم در حال رخ دادن است؛ بازگشت تدریجی تاریخ، هویت ملی و قهرمانان ایرانی به متن تولیدات نمایشی. شاید تا چند سال پیش، صحبت از پروژه‌های عظیم تاریخی بیشتر …