در شرایطی که محور عبری – آمریکایی با به‌کارگیری همه عوامل و ابزارهای در اختیارشان درصدد شعله‌ور نگه داشتن آشوب‌ها در ایران هستند، آخرین بررسی‌های میدانی، از کاهش محسوس تعداد تجمع‌ها و گسترۀ جغرافیایی آن حکایت دارد؛ موضوعی که نشان‌دهنده همراهی نکردن قاطبه مردم با آشوب‌سازان است.

در شرایطی که محور عبری – آمریکایی با به‌کارگیری همه عوامل و ابزارهای در اختیارشان درصدد شعله‌ور نگه داشتن آشوب‌ها در ایران هستند، آخرین بررسی‌های میدانی، از کاهش محسوس تعداد تجمع‌ها و گسترۀ جغرافیایی آن حکایت دارد؛ موضوعی که نشان‌دهنده همراهی نکردن قاطبه مردم با آشوب‌سازان است.

در اصل پروژه تغییری ایجاد نشده، آشوب‌سازان همان کمپین با همان مختصات ۱۴۰۱ را دوباره تکرار کرده‌اند؛ تلاش برای کشته‌سازی، جا زدن لیدرهای نفاق به جای مردم عادی و کشته گرفتن از آنان و فاکتور کردنش به نام کشتار حکومت علیه مردم تکرار همان اتفاقات ۱۴۰۱ است.

 در اصل پروژه تغییری ایجاد نشده، آشوب‌سازان همان کمپین با همان مختصات ۱۴۰۱ را دوباره تکرار کرده‌اند؛ تلاش برای کشته‌سازی، جا زدن لیدرهای نفاق به جای مردم عادی و کشته گرفتن از آنان و فاکتور کردنش به نام کشتار حکومت علیه مردم تکرار همان اتفاقات ۱۴۰۱ است.

 در اصل پروژه تغییری ایجاد نشده، آشوب‌سازان همان کمپین با همان مختصات ۱۴۰۱ را دوباره تکرار کرده‌اند؛ تلاش برای کشته‌سازی، جا زدن لیدرهای نفاق به جای مردم عادی و کشته گرفتن از آنان و فاکتور کردنش به نام کشتار حکومت علیه مردم تکرار همان اتفاقات ۱۴۰۱ است.

اما تجربه‌های پیشین نشان داده است که هرجا اعتراض صنفی و اقتصادی شکل می‌گیرد، جریان‌های معاند و اتاق‌های فکر بیرونی، آن را فرصتی برای موج‌سواری و پروژه‌سازی می‌دانند. این‌بار نیز چنین شد؛ با این تفاوت که مردم و بازاریان، پیش از آنکه سناریوی آشوب‌سازان مجال اجرا پیدا کند، خط خود را از آن جدا کردند.

عاشورای ۸۸ نقطه فاصله‌گذاری کامل مردم با جریان آشوب بود؛ زمانی که رفتارهای رادیکال در ناآرامی‌ها، پا را فراتر از آتش زدن سطل زباله‌ها و شکستن شیشه مغازه‌ها گذاشت و آشوب‌سازان دست به حرمت‌شکنی در روز عاشورا زدند.

تازه ترین شماره روزنامه همشهری امروز چهارشنبه ۱۰ دی ۱۴۰۴ با مطالب و گزارش هایی درباره مهمترین مسائل روز ایران و جهان منتشر شد.

حمله خارجی و آشوب داخلی دو مولود شوم ضربه فنی شدن اتحاد مردم در برابر دوقطبی‌سازی سیاستمداران یک جامعه هستند. زنگ خطر این وضعیت هنگامی بلندتر از همیشه به گوش می‌رسد که جامعه هنوز زخم‌های جنگ قبلی را ترمیم نکرده و در تلاش برای پیشگیری از حادثه‌ای دیگر است.