در تاریخ‌نگاری یک سویه و جانبدارانه، آقا محمدشاه قاجار، مخنثی تندخو و ظالم و خون‌خوار معرفی شده است و لطفعلی‌خان زند، جوانی محجوب، مهربان، نرم‌خو و ایران‌خواه. مراجعه دکتر غلامحسین زرگری‌نژاد به منابع و اسناد معتبر دیگری که عمداً مورد غفلت تاریخ‌نویسان واقع شده بود، روایت دیگری از این دو شخصیت تاریخی …

نگاه آقامحمدخان به روسیه، برآمده از غرور تاریخی و حس مالکیت بود نه شناخت سیاسی از نظم جدید جهان. او دشمن را همچنان در میدان می‌دید، نه پشت  میز مذاکره. و همین تفاوت نگرش بود که باعث شد پس از مرگش، ایران ناگهان خود را در برابر قدرتی بیابد که در زمان او هنوز به‌درستی درک نشده بود.

تهران، شهری که روزگاری با طبیعت غنی، باغ‌های سرسبز و هوای پاک شناخته می‌شد، امروز در کشاکش توسعه بی‌ضابطه و تمرکزگرایی افراطی، در مسیر فرسایش هویت و ازبین‌رفتن تاب‌آوری گام برمی‌دارد.