سر نماز یاد این بخش از دعای کمیل افتادم «یا مَنِ اسْمُهُ دَواءٌ وَ ذِکْرُهُ شِفاءٌ وَ طاعَتُهُ غِنیً اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاءُ»یادم آمد اولین باری که دعای کمیل و این بخش از دعای کمیل را شنیدم در اسارت در بخش امنیتی زندان ابوغریب در غرب بغداد بود. 

با پایان آخرین مرحله انتقال زندانیان داعشی از سوریه، مقام‌های عراقی اعلام کردند شمار این افراد به بیش از پنج هزار و هفتصد نفر رسیده است.

این تصاویر را به آنهایی که حمله آمریکا را دوست دارند نشان بدهید.

در جریان پیشروی نیروها به سمت شهر ابوغریب در نزدیکی بغداد، با پیرزن‌ سنی‌مذهب مضطرب و حیران مواجه شدیم. وقتی علت نگرانی‌اش را پرسیدیم، او خطاب به نیروهای داعش با فریادی حزن‌آلود گفت: «بُکُشید! اما قاسم سلیمانی می‌آید.

داستان پسران ابو قریب : یک سرباز آمریکایی مستقر در زندان ابوغریب خود را پشت دیوارهای سخت و بلند می یابد ، او در آنجا به ایجاد دوستی های مخفی با بازداشت شدگان عراقی می پردازد..

سیاست ترامپ در این مورد یادآور پرونده‌های مشابه در دولت بوش و شکنجه زندانیان در زندان بدنام ابوغریب در عراق است.

دیدار غیر علنی ترامپ در کاخ سفید با ابومحمد جولانی، کسی که تا همین جمعه گذشته نامش در فهرست سیاه تروریسم وزارت خارجه آمریکا قرار داشت در آمریکا با واکنش‌هایی روبر شده است.

زندان گوانتانامو که به گفته اوباما لکه ننگی در تاریخ حقوق بشری این کشور است، نه تنها بسته نشده بلکه هاش شعبه‌های دیگری از آن در کشور‌های ملف ایجاد شد.