تسبیح به دست داشتند و ذکر می‌گفتند، در روستایی که تا آن روزها هیچ بار زیارت عاشورایی در آن خوانده نشده بود. خوب که گوش دادم، امام می گفتند: السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک... .