واقعیت تلخ این است که ما زورمان نرسید، ما شکست خوردیم. زور ما به اقتدارگرایی داخلی و سرنوشت خاورمیانه‌ای و بازی قدرت‌های جهانی نرسید. ما تلاش کردیم تا ایران جای بهتری برای زیستن خود و فرزندان همه ما شود، اما نشد و ما شکست خوردیم.

اقتصاد سیاسی آمریکا در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ وارد مرحله‌ای متناقض و کم‌سابقه شده است؛ مرحله‌ای که در آن، دولت به‌طور هم‌زمان از بسیاری از قواعد نظارتی و حمایتی بازار عقب می‌نشیند و در عین حال، به‌صورت گزینشی و شخصی‌محور در سازوکار بازار دخالت می‌کند. حاصل این ترکیب، نه بازگشت به نئولیبرالیسم …

شرق/ «الگو‌های توسعه‌؛ خودکامگی در خاورمیانه، اقتدارگرایی در خاوردور» عنوان یادداشت روز در روزنامه شرق به قلم کوروش احمدی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید: یکی از بحث‌های محوری که از صدر مشروطیت در ایران مطرح بوده و به‌تازگی نیز مجددا بالا قرار گرفته، نوع حکومت مناسب برای توسعه است. امین‌السل

اکوایران: اقتدارگرایی چگونه به واسطه دسترسی به رانت و توزیع سیاست ترس، زیست روزمره مردم را کنترل می‌کند؟

اکوایران: اقتدارگرایان ممکن است نیرومند به نظر برسند، اما ضعف‌های درونی‌شان می‌تواند نقطه شروع بازپس‌گیری قدرت برای دموکراسی‌ها باشد.

پس از پایان جنگ سرد، نظم بین‌المللی به رهبری ایالات متحده، لیبرالیسم و ​​​​دموکراسی را- هرچند به طور ناهموار- ترویج کرد و امواجی از گذارهای دموکراتیک را در سراسر جهان ممکن ساخت. امروزه، همکاری سیاسی در سراسر مرزها در حال پیشبرد اقتدارگرایی است.

در نشستی با عنوان «دموکراسی و توسعه» که با حضور مسعود نیلی، اقتصاددان و جواد اطاعت، استاد دانشگاه شهید بهشتی برگزار شد، ریشه‌ها و الزامات «رشد حداقلی پایدار» در اقتصاد ایران مورد بررسی قرار گرفت. مسعود نیلی با تمرکز بر نسبت میان توسعه اقتصادی و توسعه سیاسی، چهار مولفه تضمین حقوق مالکیت، ثبات اقتصاد …

در سال‌های اخیر، روایت غالب در تحلیل‌های سیاسی و رسانه‌ای این بوده است که جهان وارد عصر اقتدارگرایی شده و دموکراسی‌ها در حال عقب‌نشینی هستند. اما بررسی سازوکارهای درونی حکومت‌های اقتدارگرا نشان می‌دهد آنچه در ظاهر به‌مثابه قدرت، انسجام و ثبات دیده می‌شود، در واقع بر بنیان‌هایی شکننده، پرهزینه و ناپایدار …

بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در نوامبر ۲۰۲۴، برخلاف انتظار اولیه بخش بزرگی از نخبگان سیاسی آمریکا، نه تکرار یک چرخه سیاسی معمول، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه در سیاست ایالات متحده بود؛ مرحله‌ای که طی آن، ساختار قدرت به‌تدریج به سمت الگویی از «اقتدارگرایی رقابتی» حرکت کرد و مرزهای تثبیت‌شده دموکراسی آمریکایی …

فایننشال تایمز: الگوی «رهبری اقتدارگرای فردمحور» در سیاست جهانی اوج گرفته است؛ الگویی که اکنون با چهره‌هایی چون ترامپ، شی‌جین‌پینگ و پوتین در حال بازتعریف قدرت است. این روند با کاهش نقش نهادهای چندجانبه، گسترش نمایش‌های نمادین اقتدار همراه شده است.

او در رویکرد سیاسی و اجتماعی مانند خیلی از سمبولیست‌ها، طرفدار اقتدارگرایی پیوندخورده با سنت است. بنابراین رویکرد انتقادی که نیما دارد، هم انتقاد به مردم است، هم انتقاد به حاکمیت و هم انتقاد به روشنفکران زمانه.

این مقاله نشان می‌دهد که از نگاه نخبگان سیاسی چین، جهان وارد دوره‌ای طولانی از «ضد جهانی‌سازی» و بازگشت به رقابت قدرت‌های بزرگ شده است؛ جهانی که به‌جای یک بازار یکپارچه و ارزش‌های لیبرال، به سه بلوک اقتصادی منطقه‌ای و شکل‌های فزاینده‌ای از اقتدارگرایی تقسیم شده است. در این چشم‌انداز، نقش رهبران فردمحور …

همزمانی انتشار تحلیل جدید نیویورک تایمز با افزایش روابط دفاعی و توقف عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا، معنی‌دار است و پیام سیاسی خاصی دارد.

نیوشا مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در شروع قرن دوم جمهوری، ترکیه در نقطه‌ی عطفی تاریخی ایستاده است. در یک سو، میراث آتاتورک...

فیلم «سالگرد» روایتی تلخ و هشداردهنده از فروپاشی یک خانواده آمریکایی در سایه‌ی گسترش اقتدارگرایی سیاسی است که مرز میان زندگی شخصی و ایدئولوژی را از بین می‌برد.

علی لاریجانی در بخشی از سخنانش که هفتم آبان‌ماه در دیدار با برخی از اصحاب علوم انسانی مطرح کرده، هشدار داد: «برخی از زعمای سیاسی کشور هنوز حساسیت و خطیربودن موقعیت فعلی را درک نکرده‌اند و به‌راحتی با یکدیگر جدال می‌کنند. این موقف نیازمند گذشت و بزرگواری است. نمی‌گویم حق ندارند، اما گذشت زمانی معنا دارد …

در روزگاری که امریکا خود را میراث‌دار انقلاب علیه سلطنت و نماد جمهوریت در جهان می‌داند، جنبشی نوظهور با شعار «نه به پادشاهی» در فضای سیاسی و دانشگاهی این کشور سر برآورده است

جهان امروز درگیر رقابتی عمیق میان دو منطق حکمرانی است؛ دموکراسی مبتنی بر آزادی و مشارکت در برابر اقتدارگرایی متکی بر نظم و کارآمدی و سرنوشت نظم جهانی آینده به تاب‌آوری هر یک از این دو مدل در برابر بحران‌های قرن بیست‌و‌یکم بستگی دارد.

با وجود انتقادات رسانه‌ها و برخی چهره‌های سیاسی مبنی بر گرایش چپ‌گرا بودن فیلم (One Battle After Another)، منتقدان و طرفداران می‌گویند این اثر بیش از هر چیزی درباره مبارزه با اقتدارگرایی و پیامدهای آن در جامعه است.

ترامپ و سلطنت‌طلب‌ها؛ حسرت و خودشیفتگی !

رکنا سیاسی: میلیون‌ها نفر در ۵۰ ایالت آمریکا با حضور در اعتراضات گسترده تحت عنوان «نه به پادشاهی»، سیاست‌های دونالد ترامپ و گرایش این کشور به سمت اقتدارگرایی را محکوم کردند.

برنا - گروه بین‌الملل: جمعیت بزرگی از مردم آمریکا در اعتراض به مسیر سیاسی کشور تحت ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، در پایتخت و شهر‌های دیگر به خیابان‌ها آمدند، تجمعی که حزب جمهوری‌خواه آن را با عنوان «تجمع نفرت از آمریکا» مورد حمله قرار داده، اما دموکرات‌ها آن را اعتراض به اقتدارگرایی و دیکتاتوری ترامپ می‌دانند.

دنیای اقتصاد؛ ایالات متحده در یکی از پرتنش‌ترین روزهای سیاسی سال شاهد حضور میلیون‌ها معترض در خیابان‌های تمام ۵۰ ایالت بود؛ تجمعاتی که تحت عنوان کارزار «نه به پادشاه» برگزار شد و مستقیما اقتدارگرایی رو‌به‌گسترش دونالد ترامپ را هدف قرار داد. شرکت‌کنندگان در این تجمعات با شعار «آمریکا پادشاه ندارد» هشدار …

مراد اصلی معترضان از عنوان بدون پادشاه ، کنایه‌ای به اقتدارگرایی فزاینده ترامپ است. روز شنبه میلیون ها معترض در 2700 شهر بزرگ و کوچک در 50 ایالت آمریکا علیه ترامپ تظاهرات می کنند.

این گزارش هشدار می‌دهد که دونالد ترامپ با تکیه بر لفاظی‌های افراطی، بی‌اعتنایی به قانون اساسی و بهره‌گیری سیاسی از گارد ملی، در حال تضعیف بنیان‌های دموکراسی آمریکاست. او با برچسب‌زدن مخالفان به‌عنوان «تروریست» و «شورش‌گر»، زمینهٔ سرکوب داخلی و حتی تعلیق انتخابات ۲۰۲۶ را فراهم می‌کند. استفاده از نیروهای …

۵۰ قاضی، دادستان و مقام پیشین وزارت دادگستری به صراحت می‌گویند: آنچه امروز می‌بینیم پایانِ آن نسخه از آمریکا است که قانون را بر قدرت ترجیح می‌داد؛ از عزل و انتصاب‌های سیاسی تا عفوها و فشار بر وکلا، زنگ خطر تبدیلِ ایالات متحده به کشوری با گرایش‌های اقتدارگرا به صدا درآمده است.

در برابر این نسل، ساختارهای پیچیده، به شدت تجهیز شده و متعهد به راست افراطی جهان وجود دارد که ایدئولوژی‌های برتری‌طلبانه و جهانی مملو از اقتدارگرایی افراطی را تداعی می‌کند که نسل‌کشی و نابودگری در غزه یکی از دست پخت‌های آنان است. این «قرن سیاسی جدید» می‌تواند برای ایران، یک دوراهی تاریخی باشد.

دموکراسی آمریکا به «زامبی بی‌جان» بدل شده است؛ نهادها ظاهراً پابرجا هستند اما در عمل کارکرد خود را از دست داده‌اند و اقتدارگرایی جدیدی بر پایه قطبی‌سازی، فساد و بی‌اعتمادی در حال جایگزینی مردم‌سالاری است.

رکنا سیاسی: آینده دموکراسی جهانی در دوران ترامپ؛ آیا نظم لیبرال فرو می‌پاشد؟ ترامپ با تضعیف نهادهای حمایت از آزادی و نزدیکی به خودکامگان، نقش آمریکا را از مدافع دموکراسی به شریک اقتدارگرایی تغییر داده است.