سید موسی صدر، روحانی ایرانی و رئیس وقت مجلس اعلای شیعیان لبنان، در اوت ۱۹۷۸ میلادی به همراه شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین راهی لیبی شد؛ سفری که قرار بود در چارچوب گفتوگو درباره تحولات لبنان و مسائل منطقهای انجام شود، اما به یکی از اسرارآمیزترین پروندههای سیاسی خاورمیانه تبدیل شد. صدر آخرین بار در ۳۱ اوت همان سال دیده شد و پس از آن هیچ سرنوشت قطعی از او و دو همراهش اعلام نشد. چرا امام موسی صدر به لیبی رفت؟
بر اساس روایتهای موجود، سفر امام موسی صدر به لیبی در ادامه تلاشهای او برای یافتن راهکاری برای بحران لبنان و مقابله با تهدیدهای متوجه جنوب این کشور انجام شد. صدر پیش از سفر به لیبی با شماری از رهبران کشورهای عربی از جمله سوریه، اردن، عربستان سعودی و الجزایر دیدار و درباره تحولات لبنان گفتوگو کرده بود. در جریان این رایزنیها، پیشنهاد سفر به لیبی نیز مطرح شد.
برخی روایتها همچنین سفر صدر را به اختلافات او با گروههای فلسطینی و تلاش برای استفاده از نفوذ معمر قذافی برای کنترل شرایط جنوب لبنان مرتبط میدانند. همچنین اختلافات سیاسی میان جریانهای شیعی لبنان و تحولات مرتبط با جنبش امل از دیگر زمینههایی است که در منابع درباره این سفر مطرح شده است. سفر رسمی که به ناپدید شدن انجامید
در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۸، کاردار سفارت لیبی در لبنان از صدر برای سفر به لیبی دعوت کرد. پس از انجام هماهنگیها، بلیت سفر او و دو همراهش تهیه شد و آنان در ۲۵ اوت راهی لیبی شدند. صدر و همراهانش پس از ورود به طرابلس به عنوان میهمان رسمی دولت لیبی در هتل الشاطی اقامت کردند.
اما چند روز بعد، همه چیز تغییر کرد. مقامهای لیبی اعلام کردند صدر و همراهانش لیبی را به مقصد رم ترک کردهاند، در حالی که پس از آن هیچ نشانه قابل اتکایی از حضور … …
