تهران- ایرنا- «کدام میز مذاکره؟» یکی از صریح‌ترین پاسخ‌های تهران به دعوت‌های مکرر مذاکراتی از سوی غرب است؛ پاسخی مبتنی بر تفکری منطقی و تجربه‌ای نه چندان قدیمی از روند مذاکره با غرب؛ روندی که در آن نه اعتمادی به تثبیت صلح در طول مدت مذاکره است و نه اعتباری به قرارها و قراردادهای پس از آن.

تجربه تعامل ایران با غرب، از خروج شرکت‌های توتال و رنو تا ناکامی اینستکس و فشارهای FATF، نشان داده است که وعده‌های پرزرق‌وبرق غربی‌ها در عمل چیزی جز ابزارهای سیاسی برای محدودسازی و کنترل ایران نبوده‌اند.

کارشناس مسائل بین الملل گفت: رابطه ما با کشورهای جهان، به‌ویژه اعضای بریکس، سازمان همکاری شانگهای و اتحادیه اورآسیا، همچنان ادامه خواهد داشت.