ارنست بایلر؛ گالری‌داری که بازار هنر را به موزه سپرد /از یک کتاب‌فروشی بدهکار تا تأسیس بنیاد بایلر و تولد آرت بازل/ او فهمید بزرگ‌ترین معامله، همیشه فروش یک اثر نیست/ پرونده بازارسازان هنر (۱۰)

چگونه یک چاپخانه کوچک در جنوب فرانسه به مهم‌ترین امپراتوری هنر مدرن اروپا بدل شد؟ ایمه مگ پس از جنگ جهانی دوم، در اوج بحران اقتصادی برای هنرمندان اروپایی یک بازار پررونق ساخت.

خانواده استاین نه گالری داشتند، نه قرارداد انحصاری بستند، نه حقوق ماهانه پرداخت کردند؛ قدرت آن‌ها در چیز دیگری بود؛ اعتبار سلیقه‌شان. در آغاز قرن بیستم، اگر تابلویی بر دیوار خانه استاین دیده می‌شد، بسیاری از مجموعه‌داران و منتقدان آن را جدی‌تر می‌گرفتند. آن‌ها بازار را با اعتبار فرهنگی ساختند، نه با …

پگی را نخستین سرمایه‌گذار خطرپذیر هنر مدرن می‌دانند. او روی هنرمندی سرمایه‌گذاری می‌کرد که هنوز نه بازار داشت، نه شهرت و نه تضمینی برای موفقیت : جکسون پولاک ، کاندینسکی، خوان میرو، رنه ماگریت و ... نام هایی هستند که او به آنها نور انداخت.

همه بازارسازان هنر مدیون چراغی هستند که پل دوران روشن کرد؛ او در حالی که نقاشان نان برای خوردن نداشتند با خرید همه آثارشان هم ادامه زندگی شان را ممکن کرد هم زمینه خلق آثار را فراهم کرد؛ او در ۳۰ سال بین سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۹۲۲ بیش از ۱۲ هزار اثر هنری خرید. بیش از ۱۰۰۰ اثر از کلود مونه، حدود ۱۵۰۰ اثر …

پس از پگی گوگنهایم، لئو کاستلی مهم‌ترین بازارساز قرن بیستم است و حتی از کان‌ویلر نیز به بازار امروز نزدیک‌تر است؛ زیرا اگر کان‌ویلر بازار مدرن را ساخت، کاستلی بازار هنر معاصر را ساخت. مردی که در تبدیل نیویورک به پایتخت بازار هنر جهان سهم بزرگی دارد و دستکم ۸ غول بازار هنر را از چراغ جادوی شبکه سازی …

گالا به خوبی فهمیده بود که در قرن بیستم، هنرمند فقط با نقاشی‌هایش شناخته نمی‌شود؛ شخصیت عمومی او نیز بخشی از ارزش اقتصادی آثارش است.

نوآوری کان‌ویلر به قرارداد انحصاری با هنرمندانی مانند پیکاسو محدود نبود، آنچه او را در تاریخ بازار هنر خاص می کند، این گفته در حوالی ۱۹۰۷ میلادی بود: هنرمند نباید نگران فروش باشد؛ من هزینه زندگی او را تأمین می‌کنم تا فقط خلق کند.

وولار نخستین کسی نبود که آثار هنری می‌فروخت؛ نخستین کسی بود که فهمید باید پیش از فروش اثر، «هنرمند» را ساخت. این خلاصه تمام فلسفه پرونده «بازارسازان هنر» است و آمبروز وولار خالق تمام عیار آن است با حاصل عمری تکان دهند: سزان، گوگن، رنوار و البته آقای پیکاسو! بی جهت نیست بسیاری از تئوریسین ها او را …

گالا به خوبی فهمیده بود که در قرن بیستم، هنرمند فقط با نقاشی‌هایش شناخته نمی‌شود؛ شخصیت عمومی او نیز بخشی از ارزش اقتصادی آثارش است.

ونسان ون‌گوگ فقط ۳۷ سال زندگی کرد و در طول عمر کوتاهش در گمنامی محض زیست و فقط و فقط یک کار فروخت. اگر امروز ون گوگ یک نقاش با شهرت جهانی ست و بازار هنر تشنه خرید یک اثر از اوست و رکوردهای چند صد هزار دلاری دارد مدیون یک زن است: جو یا جونام.

بازارسازان هنر؛ پرونده‌ای ویژه در ایران‌آرت. چه کسانی هنرمندان را به قله بازار هنر رساندند؟ روایت زنان و مردانی که پشت شهرت جهانی بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ ایستاده‌اند