اقتصاد چرخشی به دنبال تغییر این مسیر است. در این الگو، شرکتها تلاش میکنند عمر مواد و محصولات را افزایش دهند و موادی را که دیگر برای یک فرایند کاربرد ندارند، به نهاده تولید در فرایندی دیگر تبدیل کنند. در ادبیات تخصصی، هنگامی که چند بنگاه از مواد جانبی، انرژی یا منابع یکدیگر استفاده میکنند، این همکاری «همزیستی صنعتی» نامیده میشود.
برای مثال، سرباره حاصل از تولید فولاد ممکن است پس از فرآوری برای تولید مصالح ساختمانی یا راهسازی به کار رود. گچ حاصل از بعضی فرایندهای صنعتی میتواند، در صورت برخورداری از کیفیت مناسب، جایگزین بخشی از مواد اولیه مورد نیاز صنعت سیمان شود. برخی ضایعات فلزی نیز پس از جداسازی و آمادهسازی میتوانند دوباره به چرخه ذوب بازگردند.
در این میان، یک نکته اقتصادی اهمیت زیادی دارد: پسماند فقط زمانی به درآمد تبدیل میشود که هزینه آمادهسازی و انتقال آن از ارزش محصول بازیافتی و منافع حاصل از مصرف مجدد کمتر باشد. بنابراین، هر ماده دورریختنی الزاماً منبع درآمد نیست؛ گاهی هزینه پاکسازی یا فرآوری آن از ارزش بازارش بیشتر است. آمار جهانی ۲۰۲۶؛ چرا اقتصاد چرخشی به یک ضرورت اقتصادی تبدیل شده است؟
بانک جهانی در گزارش «What a Waste 3.0» که در ۲۶ مارس ۲۰۲۶ منتشر شد، با استفاده از دادههای ۲۱۷ کشور و اقتصاد و ۲۶۲ شهر، وضعیت مدیریت پسماند و چشمانداز آن تا سال ۲۰۵۰ را بررسی کرده است. بر اساس این گزارش، اگر تغییرات اساسی در شیوه تولید و مدیریت پسماند ایجاد نشود، حجم پسماندهای جهان تا سال ۲۰۵۰ حدود ۵۰ درصد افزایش خواهد یافت. بانک جهانی همچنین برآورد میکند که تقریباً یکسوم پسماندهای جهان بهدرستی جمعآوری یا پردازش نمیشوند.
این آمارها عمدتاً به مدیریت پسماندهای جامد مربوطاند و نباید مستقیماً بهعنوان آمار پسماند صنعتی ایران تفسیر شوند؛ با این حال، ابعاد جهانی هزینههای ناشی از الگوی خطی تولید و ضرورت سرمایهگذاری در بازیابی مواد را نشان میدهند. …


دانلود از کافه بازار




































































































