مجلسی که اینجا برپاست تا از آخرین آثار خلاقۀ جواد مجابی، نویسنده، شاعر، منتقد ادبی و هنری و اینک نقاشْ در آن سخن بگویند، بدون حضور خودش که ناخوش در بستر بیماری است، حکایت از «موجودیتی» دارد که از نفیِ تاریکیِ سایه‌انداخته بر روزگارِ رفته بر ما برآمده است.

جمعه گذشته بیمارستان ایران‌مهر تهران میزبان رویدادی متفاوت در پیوند هنر و درمان بود. نمایشگاه آثار نقاشی و طراحی جواد مجابی، نویسنده، شاعر، منتقد و نقاش برجسته معاصر، با عنوان «شب‌های سفید بیمارستان و من» در این مرکز درمانی افتتاح شد؛ رویدادی که تنها نمایش چند اثر هنری در فضایی غیرمتعارف نبود، بلکه …

اکنون تجربه ی بستری بودن دوستی دیگر «دکتر جواد مجابی» را داشتیم و مراقبت‌های بعد از آن با لطف دکتر خسرو پارسا در مدیریت بیماری، زحمت دکتر شهریاری در جراحی موضعی در کاسه‌ی سر، و دکتر نجل رحیم در همراهی‌ها نسبت به بیمار و مراقبت های ویژه . اما این بار اتفاق نو- جالبی در این رابطه رخ داده است و آن نقش …

نگاهی به آثار بیمارستانی جواد مجابی

نمایش آثار بیمارستانی جواد مجابی با عنوان «شب‌های سفید بیمارستان و من» در بیمارستان ایرانمهر افتتاح شد. این آثار، روایت بصری تجربه زیسته هنرمندی است که در مواجهه با بیماری نیز آفرینش را متوقف نکرد و نقاشی را به زبان ادامه زندگی بدل ساخت.

نمایش آثار بیمارستانی جواد مجابی با عنوان «شب‌های سفید بیمارستان و من»، عصر جمعه ۲۶ تیرماه افتتاح شد.

تهران-ایرنا-نمایش آثار بیمارستانی جواد مجابی با عنوان «شب‌های سفید بیمارستان و من»، عصر جمعه ۲۶ تیرماه افتتاح شد.

برنا- گروه فرهنگ و هنر: بیمارستان ایرانمهر همزمان با بازگشایی نشست‌های مغزپژوهی اجتماعی، میزبان نمایشگاه «شب‌های سفید بیمارستان و من» خواهد بود.

چندی پیش که جواد مجابی، نویسنده و منتقد هنری و ادبی، در بیمارستان ایرانمهر بستری بود، در همان روزها نقاشی‌هایی را به تصویر کشید که به قول دکتر نجل رحیم «تداوم خلاقیت و بازآفرینی جهان» در آثار مجابی بود؛ «آثاری که نشان می‌دهند انسان را نمی‌توان به مغز یا ناخوشی و بیماری فروکاست، بلکه باید او را در افق …

جواد مجابی را معمولا با شعر، داستان، طنز، نقد هنرهای تجسمی و روزنامه‌نگاری می‌شناسیم؛ اما در این گفت‌وگو، وقتی از روزهای بستری‌شدن در بیمارستان ایرانمهر و نقاشی‌های مجموعه «شب‌های سفید بیمارستان» حرف می‌زند، جمله‌ای می‌گوید که انگار همه این مسیرهای پراکنده را به یک ریشه برمی‌گرداند: «من ذاتا نقاشم».

جواد مجابی را معمولا با شعر، داستان، طنز، نقد هنرهای تجسمی و روزنامه‌نگاری می‌شناسیم؛ اما در این گفت‌وگو، وقتی از روزهای بستری‌شدن در بیمارستان ایرانمهر و نقاشی‌های مجموعه «شب‌های سفید بیمارستان» حرف می‌زند، جمله‌ای می‌گوید که انگار همه این مسیرهای پراکنده را به یک ریشه برمی‌گرداند: «من ذاتا نقاشم».

«بازگشایی نشست‌های مغز‌پژوهی (نوروساینس) اجتماعی در بیمارستان ایرانمهر هم‌زمان با نمایشگاه نقاشی «شب‌های سفید بیمارستان و من» صرفا یک هم‌زمانی ساده نیست. جواد مجابی سال‌ها از همراهان و مشارکت‌کنندگان این نشست‌ها بود و درباره تنانگی، بدن‌مندی و نسبت هنر و تجربه زیسته سخن می‌گفت.

جواد مجابی را معمولا با شعر، داستان، طنز، نقد هنرهای تجسمی و روزنامه‌نگاری می‌شناسیم؛ اما در این گفت‌وگو، وقتی از روزهای بستری‌شدن در بیمارستان ایرانمهر و نقاشی‌های مجموعه «شب‌های سفید بیمارستان» حرف می‌زند، جمله‌ای می‌گوید که انگار همه این مسیرهای پراکنده را به یک ریشه برمی‌گرداند: «من ذاتا نقاشم». …