با آثار و گفتاری از: فؤاد ایزدی، محمدصادق خرسند، حسین انجدانی، حسام غفوری سعید سپاهی، سعیده اجتهادی، معصومه جمشیدی، فاطمه علیشاهی، زهرا جعفری، وحید رجب خانی، محمد امامی نفیسه محمدی، محسن بنی احمدی و محمد سجاد شیرودی

مسئله آمریکا با ایران، پیش از آنکه مسئله‌ای ژئوپلیتیکی یا حتی ایدئولوژیک به معنای رایج کلمه باشد، مسئله‌ای «معرفت‌شناختی» است. نزاع اصلی نه بر سر سانتریفیوژ و موشک، که بر سر «حق تعریف واقعیت» است؛ بر سر اینکه چه کسی مجاز است جهان را تفسیر کند، آینده را معنا ببخشد و نظم مطلوب را در ذهن ملت‌ها بنشاند. …

تجربه تاریخی منازعات نشان می‌دهد که جنگ سخت، اگرچه ویرانگر است، اما تعیین‌کننده نهایی سرنوشت ملت‌ها نیست. لحظه سرنوشت‌ساز، پس از خاموش‌شدن صدای توپ و موشک آغاز می‌شود؛ جایی که دشمن، با فهم ناتوانی از شکست نظامی، به میدان معنا، ادراک و روایت کوچ می‌کند.

با آثار و گفتاری از: یوسف پورجم، حسین انجدانی، روح الامین سعیدی علی لرستانی، سعید توتونکار،فاطمه علیشاهی، سعید سپاهی، نفیسه محمدی، نصیبه سادات حسینی

با آثار و گفتاری از: حسین محمدی سیرت، سعید توتونکار، حسین انجدانی، رضا واوسری، علی لرستانی، علیرضا احمدی قره زاغ، محمد کرمی نیا، یوسف پورجم، محمدرضا بابایی

مسئله فرهنگ، پیش و بیش از آنکه مسئله «فعالیت» باشد، مسئله «اثر» است. تاریخ معاصر ایران مملو از کنش‌های فرهنگی‌ای است که پرشمار و پرهزینه بوده‌اند، اما در سطح تحولات عمیق اجتماعی، کم‌اثر یا بی‌اثر مانده‌اند.

اگر جنگ‌های کلاسیک بر تصرف سرزمین‌ها متمرکز بودند، جنگ‌های معاصر بر تصرف «معنا» و مهار «ادراک» استوارند و اگر در آن میدان‌ها، سقوط یک خاک نشانه شکست بود، در این میدان، فروپاشی معنا و اغتشاش ذهن، نشانه مغلوب‌شدن است.

با آثار و گفتاری از: سعید توتونکار، محسن سلگی، نصیبه سادات حسینی، معصومه فردوسی، حسین انجدانی،حامد بلالی، رضاواوسری، مرتضی امیری نژاد، محمد عرفان‌خانی، نفیسه محمدی علی لرستانی، شادی ورشوچی و محمد سجاد شیرودی

در جهان متأخر، آنچه تمدن‌ها را از هم بازمی‌شناسد، نه صرفا گستره جغرافیا و توان نظامی، بلکه میزان قدرت آنها در «مهندسی معنا» است؛ اگر استعمار کلاسیک، زمین را تصرف می‌کرد و استعمار مدرن، اقتصاد را؛ استعمار دیجیتال، «اراده» را هدف گرفته است.

در هر تمدنی، لحظه‌هایی وجود دارد که «کلمه» بر جای سیاست می‌نشیند و «کتاب» نقش نهاد راهبری را ایفا می‌کند. تمدن اسلامی، بیش از هر تمدن دیگر، با کتاب بالیده و با قلم، قدرت ساخته است.

اگر تاریخ ملت‌ها را از منظر «سنت‌های الهی» بنگریم، درمی‌یابیم که هیچ تمدنی در حالت تعلیق نزیسته و زنده نمانده است. رکود، همان مرگ تدریجی اراده جمعی است و آنگاه که جامعه‌ای میان خوف و رجا، میان جنگ و صلح، میان اقدام و انتظار معلق شود، به‌تدریج اراده زیستن را از دست می‌دهد و پیش از آنکه از بیرون شکست …

با آثار و گفتاری از: بهرام بیات، حسین انجدانی، محمد امامی، علی واوسری، محمد سلگی، محمدرضا بابایی، محیا میرزایی، مجتبی مدنی نژاد، علی لرستانی، مقدسه کرمانچی، علی احمدی، یوسف پورجم، سعید سپاهی و مرضیه صادقیان

اگر تاریخ تحولات علمی و تمدنی بشر را ورق بزنیم، خواهیم دید که «انرژی هسته‌ای» در عصر معاصر، نه صرفا یک فناوری، که شاخصی برای تعیین جایگاه ملت‌ها در هندسه‌ قدرت جهانی است و اگر این انرژی، در وجه خاص خود یعنی «غنی‌سازی» تجلی یابد، آنگاه به معیار استقلال و میزان اقتدار بدل می‌شود.