مقاله در چهار بخش، نقش این نهادها را در موضوع حملهی نظامی به ایران و جنگهای مرتبط با آن تحلیل میکند. در واقع به چهار پرسش، پاسخ میدهیم: اول، توصیف و تبیین نقش و عملکرد سازمان ملل به طور کلی و شورای امنیت و آژانس بین المللی انرژی اتمی در جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران؛ دوم، تحلیل و توضیح اینکه نقش و عملکرد آنها به چه میزان با فلسفه وجودی، اساسنامه و ماموریت واقعی این نهادها منطبق است؛ سوم، چه عواملی مانع از نقش آفرینی و عملکرد نهادهای مزبور منطبق با ماموریت و کارویژه آنها و در راستای حفظ صلح و ثبات بین المللی می شود. چهارم، این وضعیت چه پیامدهایی برای صلح و ثبات بین المللی می تواند داشته باشد و چه راهکارها و توصیههایی میتواند به بهبود این وضعیت کمک کند.
الف- سازمان ملل و شورای امنیت: از مرجع امنیت دستهجمعی تا نهادی سیاستزدگی
یک- اصل دفاع دسته جمعی
پس از جنگ جهانی دوم، تجربه شکست جامعه ملل به تدوین نظامی قویتر در منشور ملل متحد انجامید. در این چارچوب، اصل دفاع دستهجمعی بهطور مستقیم در ماده ۵۱ منشور تثبیت شد که حق «دفاع فردی و جمعی» را در برابر حمله مسلحانه به رسمیت میشناسد. این تحول، نشاندهنده گذار از یک نظام اخلاقی-سیاسی در جامعه ملل به یک نظام حقوقی الزامآور در سازمان ملل بود. در واقع، منشور ملل متحد تلاش کرد میان ممنوعیت کلی توسل به زور ۲(۴) و ضرورت دفاع فوری دولتها تعادل ایجاد کند. 1969, 51) (Goodrichبنابراین، دفاع دستهجمعی بهعنوان یک استثنای محدود و موقت پذیرفته شد تا زمانی که شورای امنیت بتواند اقدامات لازم را برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی انجام دهد. این تحول، یکی از مهمترین دستاوردهای حقوق بینالملل مدرن محسوب میشود. …


دانلود از کافه بازار




































































































