بحث بر سر تفسیرهای ادبی و اسطوره‌شناسی چپ در دوره پهلوی از شخصیت‌هایی مانند ضحاک و کاوه، ناشی از نگاه سیاسی و ایدئولوژیک آن زمان است. در این نگاه، ضحاک نماد حاکم ستمگر و استثمارگر تفسیر می‌شد و کاوه به عنوان نماد توده‌هایی که در دام ملی‌گرایی یا نظام موجود فریب می‌خورند، بازنمایی می‌شد.

  در قسمت نوزدهم برنامه «ایده» رادمان رسول‌مهربانی، پژوهشگر تاریخ و ادبیات فارسی درباره «کدام فردوسی، کدام ضحاک؟ تفاسیر متعدد از فردوسی در تاریخ معاصر» توضیح می‌دهد.