وودی آلن به گفته خودش هرگز متوقف نشده‌ و از فرط فراوانی ایده دچار اضطراب می‌شود. مثلاً پنج ایده دارد که خیلی دلش می‌خواهد همه آنها را به مرحله عمل برساند. هفته‌ها یا شاید هم ماه‌ها خواب و آرام ندارد که کدام یک را اول انجام بدهد. گاهی آرزو می‌کند یک نفر دیگر به جای او تصمیم بگیرد.

گابریل گارسیا مارکز درباره قصه‌گویی معتقد است که قصه‌گوها با این ویژگی به دنیا می‌آیند، نمی‌توان از کسی قصه‌گو ساخت. قصه‌گویی، مثل خوانندگی، ذاتی است. آموختنی نیست. تکنیک چرا، آن را می‌شود یاد گرفت، اما توانایی قصه گفتن چیزی است که با آن به دنیا می‌آیید.

کاداره را یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان دنیا می‌دانند و چند باری هم نامزد دریافت نوبل شده است. او را با کافکا و اورول مقایسه کرده‌اند. کاداره نویسنده‌ای اصیل است که هم جهانی است و هم در خاک خود ریشه دارد.

نهضت سوادآموزی اکنون چه فاصله ای با آن آرمان نخستین و رویای باشکوه دارد؟ آیا هنوز نهادی برای توانمندسازی است یا صرفا سازوکاری اداری برای ثبت آمار و گزارش محسوب می شود؟