آنچه به‌نام مستند ترانه عرضه می‌شود، ثبت واقعیت نیست؛ بازسازی حساب‌شده یک کنش سیاسی است که با احساسات، موسیقی و حذف تناقض‌ها، مخاطب را مدیریت می‌کند.