در لحظه‌ای که بنی‌اسرائیل خود را میان دریا و شمشیرهای فرعونیان گرفتار دیدند، موسی(ع) جمله‌ای گفت که مسیر تاریخ را عوض کرد، «کَلّا إِنَّ مَعِیَ رَبّی سَیَهدینِ». آیات سوره شعرا نشان می‌دهد وقتی خدا با اهل ایمان است، حتی بن‌بست‌ها هم به گشایش تبدیل می‌شوند.

در آیات ۴۶ تا ۴۸ سوره شعرا، درست همان‌جایی که عصای موسی(ع) همه سحرها را می‌بلعد و ساحران بی‌درنگ به سجده می‌افتند، قرآن لحظه‌ای را روایت می‌کند که هیمنه

در آیات ۴۶ تا ۴۸ سوره شعرا، درست همان‌جایی که عصای موسی(ع) همه سحرها را می‌بلعد و ساحران بی‌درنگ به سجده می‌افتند، قرآن لحظه‌ای را روایت می‌کند که هیمنه پرهیاهوی فرعون ناگهان فرو می‌ریزد، صحنه‌ای که نشان می‌دهد دشمن هرچقدر هم بزرگ به نظر برسد، شکستش می‌تواند در چند ثانیه رقم بخورد.

خداوند در آیه نخست سوره شعرا، پیامبر را خطاب قرار می‌دهد و او را از اندوه جان‌فرسای بی‌ایمانی مردم بازمی‌دارد؛ اندوهی که نشان می‌دهد مشکل امت، نبود آیه و نشانه نیست، بلکه روی‌گردانی آگاهانه از حقیقت است.

قرآن در سوره شعرا آب پاکی را روی دست بهانه‌جویان می‌ریزد. مشکل مردم کمبود معجزه و آیه نیست؛ بلکه دل‌هایی است که به «روی‌گردانی از حقیقت» عادت کرده‌اند.

بررسی کامل سوره شعرا، ویژگی های منحصر به فرد، محتوای تاریخی و پیام های اصلی این سوره مکی که به داستان پیامبران و نقد شاعران می پردازد.