بازگشت‌های پرهزینه و کم‌اثر فرانچایزها فقط نوستالژی را فرسوده‌تر می‌کند. در این یادداشت به 5 اثر شاخص دهه 80 میلادی می‌پردازیم که نباید ادامه‌دار می‌شدند.

دنباله جدید دنیای «ترون» با عنوان «ترون: آرس»، با وجود سرمایه‌گذاری سنگین و انتظار طرفداران، در گیشه داخلی و جهانی عملکردی کمتر از حد انتظار داشت و سوالاتی درباره موفقیت دنباله‌های فرنچایزهای فرهنگی مطرح می‌کند.

با افتتاحیه‌ای ناامیدکننده در گیشه، سومین فیلم مجموعه علمی–تخیلی «ترون» (Tron) بار دیگر نشان داد که این برند سینمایی نه آن‌قدر موفق است که به یکی از دارایی‌های بزرگ دیزنی بدل شود و نه آن‌قدر شکست‌خورده که عنوان «فرقه‌ای» بگیرد.

در حالی‌که استودیو دیزنی آماده اکران سومین قسمت از مجموعه علمی‌تخیلی «ترون» می‌شود، پیش‌بینی‌ها از فروش افتتاحیه (Tron: Ares) کاهش چشمگیری نشان می‌دهد و نشانه‌هایی از استقبال سرد مخاطبان و منتقدان دیده می‌شود.

فیلم تازه‌ دنیای علمی‌تخیلی «ترون: آرس» با حضور کوتاه جف بریجز، نه‌تنها یادآور ریشه‌های دهه‌هشتادی این مجموعه است، بلکه با شیوه‌ای هوشمندانه، پیوندی میان گذشته و آینده‌ جهان دیجیتال فیلم ایجاد می‌کند.

با انتشار فیلم جدید دیزنی، «ترون: آرس»، نقدها آغاز شده و منتقدان واکنش‌های متفاوتی نشان داده‌اند؛ فیلم با بازی جرد لتو تاکنون امتیاز متوسط ۵۷ درصد در راتن تومیتوز کسب کرده است.