در دو سال گذشته، قاچاق فیلم در سینمای ایران از یک بحران پنهان به زخمی عمیق و آشکار بدل شده است؛ زخمی که از «برادران لیلا» آغاز شد و تا «کاناپه» و «شب، داخلی، دیوار» ادامه یافت و هر بار نه‌تنها فروش فیلم‌ها، که اعتماد سینماگران را هم به آتش کشید.