اظهارات رییس مجمع تشخیص مصلحت نشان داد، اگر بر سر بدیهیات تعریف معضل و فرهنگ مفاهیم و استعارات به توافق نرسیم، مردم و مقامات، زبانِ همدیگر را نخواهند فهمید.

سکوت نظام حکمرانی در برابر انتقادات و گلایه‌های جامعه درباره‌ی متن بودجه‌ی 1405 نیاز به تحلیل و گونه شناسی دارد. به گمانم این سکوت، از سر رودربایستی و احتیاط نیست و دلیل دِگر دارد.

مقایسه‌ی نرخ حداقل دستمزد برای سال جدید میلادی در ترکیه و سال جدید هجری شمسی در ایران، رنگ از رخسار نقاشی‌های دیواری هم می‌پرانَد!

دریافت یک وام پانصد میلیارد دلاری در آذر ماه سال 1404 حال و هوای کشور را عوض می‌کند. دمت گرم صندوق بین‌المللی پول! این روزها که علاوه بر بحران اقتصادی، بیش از هر زمان دیگری گرفتار آلودگی هوا هستیم و کشور در مجموع در فضای تعلیق به سر می‌برد، پیداکردنِ منابع جدید مالی تا چه اندازه می‌تواند شرایط را تغییر …

اگر یک کشور و جامعه در دوران فترت و فرسایش و انباشت بحران به سر ببرد، اما یک نهاد آموزشی و دینی در همان کشور، «در یکی از دوران‌های بسیار طلایی خود» قرار داشته باشد، چه نسبتی برقرار است؟

نظام حکمرانی در ایران، پیش‌تر به طور غالب روی فرکانس‌های حافظ، مولانا و گاهی فردوسی تنظیم می‌شد. اما ظاهرا اکنون در خیامی‌ترین شرایط ممکن هستیم و کسی را «غمِ فردا» نیست.

اختصاص هشتاد هزار آمر به معروف و ناهی از منکر برای استان تهران! یحتمل شهرستانی‌ها این بار اعتراضی ندارند و می‌گویند: در تخصیص امکانات خوب، پایتخت باید در اولویت باشد!

اگر خود دادستان و قوه‌ی قضاییه برای احضار خانم گوینده اقدام کرده که حسب سوابق مشابه، قابل درک است. ولی خدا کند به درخواست متولیان صدا و سیما نباشد.

با نگاهی به شرایط امروز کشور و آسیب‌ها و مشکلات و لطمات نظام حکمرانی، می‌توانیم حفره‌ها و درزها و سوراخ‌های بسیاری پیدا کنیم. از کمبود منابع به خاطر تحریم و فساد مالی و بی‌انضباطی مالی گرفته تا عدم تشخیص اولویت‌ها، از کمبود انژی بگیر تا مشکلات بهداشت و درمان، از شکاف حاکمیت و جامعه بگیر تا اقتصاد دستوری …

چند تا عکس قشنگ بگیرید، لباس‌های محلی همه‌ی استان‌ها را نشان بدهید، چادر، گیوه، ساز و دهل، رقص ترکی و لری، هلپرکی کُردی، کلاه‌های ترکمنی بزرگ. خلاصه روستا هر چی داره بردارید بیارید.