در شهری کوچک در ژاپن که زباله تقریباً معنایی ندارد، معماری هم به ابزار تغییر تبدیل شده است. «پابلیک هاوس کامیکاتسو» با استفاده از مصالح بازیافتی، نماد عینی جنبش پسماند صفر و امیدی تازه برای یک جامعه در حال کوچک‌شدن است.

شهر کامیکاتسو ژاپن با نرخ بازیافت ۸۰ درصدی، میزبان پروژه‌ای منحصربه‌فرد از «هیروشی ناکامورا» است. پابلیک هاوس کمیکاتز با استفاده از مصالح بازیافتی و پنجره‌های قدیمی، به مرکزی برای تولید و فروش محصولات با رویکرد پسماند صفر تبدیل شده است.

شیگرو بان، معمار برجسته ژاپنی و برنده جایزه معتبر Pritzker Architecture Prize، یکی از متفاوت‌ترین چهره‌های معماری معاصر جهان به شمار می‌رود. او به‌ویژه به او به‌ویژه به استفاده خلاقانه از لوله‌های مقوایی، کاغذ و متریال بازیافتی در پروژه‌های خود شهرت دارد.

موزه تاریخ نینگبو با استفاده از آجرهای بازیافتی خانه‌های قدیمی، نمایی شبیه کوهستان خلق کرده و گذشته و معماری بومی را در دل خود زنده نگه می‌دارد. این بنای نوآورانه، فرهنگی غنی را با رویکردی پایدار به بازدیدکنندگان عرضه می‌کند.

موزه تاریخ نینگبو در سواحل شرقی چین، پروژه‌ای از آماتور آرکیتکچر استودیو است که در سال ۲۰۰۸ با هدف بزرگداشت معماری بومی منطقه و خلق یک چشم‌انداز بنایی یادبود، به بهره‌برداری رسید.

یک پروژه معماری نوآورانه در هانوی ویتنام، به نام «کافه کوی» با هدف ترکیب فضای نوشیدن قهوه و تماشای آکواریوم ماهی‌های نمادین ژاپنی (ماهی کوی) به بهره‌برداری رسید. در این ساختمان سه‌طبقه با مساحت ۸۸ متر مربع، معماران با استفاده خلاقانه از چوب‌های بازیافتی پالت‌ها در تمامی عناصر داخلی، حس سادگی، گرما و …

الهام محمدی، دانشجوی رشته معماری از شهرستان شاهرود، در قالب یک پروژه دانشجویی با رویکرد طراحی مفهومی، موفق شد سازه‌هایی سبک، مقاوم و قابل بازیافت از کارتون‌های دورریختنی تولید کند.