تردیدی نیست که اعتراض دانشجویان باید شنیده شود؛ به‌ویژه صدای کسانی که در این رخدادهای تلخ، زخم‌خورده‌اند. بازگشایی دانشگاه‌ها و همراهی استادان و مسئولان با این مطالبات، تنها زمانی معنا خواهد داشت که اعتراض به رسمیت شناخته شود....

این فیلم‌ها نه می‌توانند مخاطب را بازگردانند و نه قادرند سینما را از بحران فعلی نجات دهند. نجات سینما فقط در گرو بازگشت به کیفیت، احترام به مخاطب و اصلاح ساختارهای معیوب تولید و مدیریت فرهنگی است.

باید پذیرفت که احیای گردشگری ایران پروژه‌ای کوتاه‌مدت نیست، بلکه فرآیندی تدریجی و وابسته به ثبات سیاسی، شفافیت تصمیم‌گیری و مدیریت حرفه‌ای بحران‌هاست.

نمی‌توان نسبت به جشنواره فیلم فجر بی‌تفاوت بود. اگر آن را طرد کنیم، تحریم نماییم یا به‌طور کامل نادیده بگیریم، در یک سوی میدان ایستاده‌ایم و پیامی مشخص به جامعه منتقل می‌کنیم؛ پیامی که شاید حامل اعتراض و نقد باشد....

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست

اگر قرار است جشنواره فیلم فجر دوباره جدی گرفته شود، قبل از هر چیز باید تکلیفش را با خودش روشن کند. باید مشخص شود اولویت با سینماست یا با ملاحظات بیرونی.

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست

این روزها که به انواع مراسم‌ نکوداشت، بزرگداشت و تجلیل نخبگان و اندیشمندان نگاه می‌کنیم، یک نکته روشن است: تجلیل بس است!

اگر یاد مرحوم کامران فانی و عنوان آقای کتابدار قرار است معنایی فراتر از حسرت داشته باشد، باید ما را به بازاندیشی جدی در شیوه حمایت از اهل فرهنگ و کرامت انسانی آنان برساند. وگرنه، این تنهایی تلخ، بار دیگر و بارهای دیگر تکرار خواهد شد.

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست؛

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست؛

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست؛

سینماسینما، منوچهر دین پرست؛

کتاب‌خوانی، شکل دیگری از زیستن است، زیستنی کند، عمیق، آرام و انسانی. جامعه‌ای که کتاب را در زندگی روزمره‌اش جا دهد، نه‌فقط باسوادتر، که آرام‌تر، دقیق‌تر و مهربان‌تر می‌شود. شاید وقت آن رسیده است که دوباره از خود بپرسیم: کتاب در زندگی ما کجاست؟

سینماسینما، منوچهر دین‌پرست

سینماسینما، منوچهر دین پرست

سینماسینما