«بلاف» تازه‌ترین فیلم پریانکا چوپرا جوناس، او را در قالب یک قهرمان اکشنِ خشن و بی‌پروا نشان می‌دهد؛ اثری پر از خون، خشونت و تعقیب‌وگریزهای نفس‌گیر که با وجود ضعف‌های روایی، از نظر بصری و اکشن تماشاگر را غافلگیر می‌کند.

«جایی برای فرود» را باید نه نقطه اوج، بلکه نقطه توقفی معنادار در کارنامه هال هارتلی دانست؛ مکثی که نشان می‌دهد جهان‌بینی او هنوز پابرجاست، حتی اگر دیگر نخواهد آن را با صدای بلند فریاد بزند.

رسالت سینما چه خلق هنر باشد و چه ساختن سرگرمی، برای رسیدن به این مهم، عاملی تعیین‌کننده نیاز است و آن چیزی نیست جز تکنیک کارگردانی. تکنیک، الفبای سینما است. همان‌طور که بدون دانستن الفبای هر زبانی نمی‌توان کلمات و از پس آن جملات را ساخت، کارگردانی هم که تکنیک بلد نباشد، نمی‌تواند روایت مناسبی

سری رمان‌های «ترانه یخ و آتش» پس از اقتباس موفق در عرصه سریال تلویزیونی حالا شانس خود را روی صحنه تئاتر محک می‌زند.

«هَمنِت» در ظاهر فیلمی است درباره‌ی سوگ، اما در عمق، بیش از آن‌که تجربه‌ای از فقدان باشد، تلاشی است برای بازنمایی فقدان؛ تفاوتی ظریف اما تعیین‌کننده که فیلم را از بدل‌شدن به اثری ماندگار بازمی‌دارد.

ده سال پیش بود که اخبار ساخت فیلمی براساس ماینکرفت بیرون آمد. آن موقع‌ها (سال ۲۰۱۴) نام شان لوی (کارگردان «ددپول و ولورین») به پروژه گره خورده بود. اسم راب

فیلم Anaconda جدید، نمونه متعفن این پدیده است. فیلمی که نه فیلم است، نه کمدی است، نه ترسناک است،

فیلم Anaconda ؛ تحلیل ورشکستگی هنری هالیوود، بررسی پوچ‌گرایی متأخر و تشریح جنایت فرهنگیِ پشتِ نقاب «طنز متا».

سعید آقاخانی بعد از ساخت پنج فصل از سریال روستایی «نون خ»، با «اسباب زحمت» به حال‌وهوای آثار قبلی‌اش برگشته و دست روی زندگی چند شخصیت در شهر تهران گذاشته است.

قسمت دهم سریال «مو به مو» را می‌توان یکی از منسجم‌ترین و پیش‌برنده‌ترین اپیزودهای این مجموعه در قیاس با چند قسمت اخیر دانست.

حتی اگر مخاطب هنوز رمان تازه‌منتشرشده فریدا مک‌فادن را نخوانده باشد، تردیدی باقی نمی‌ماند که فیلم «خدمتکار» (The Housemaid) ساخته پل فیگ، با فیلمنامه‌ای

جهان «Fallout»، نه فقط به‌عنوان یک بازی ویدیویی محبوب

«برِتا؛ داستان یک اسلحه» سریال جنایی ـ معمایی است که روایتش را نه برپایۀ قهرمان بلکه بر محوریت شی است؛ اسلحۀ کمری که با ناپدید شدنش زنجیره‌ای از خشونت، جنایت

سلام سینما/ قهرمان در نظام فکری «مارتی معظم»، نه قدیس است و نه شرور؛ کارگزارِ میلِ جمعی به برنده‌شدن است. او تا وقتی ارزش دارد که سودآور باشد. به همین دلیل، پیروزی هرگز پایان نیست؛ تعویقِ سقوط است. اختصاصی سلام سینما؛ امید پورمحسن: ضربه‌ی اول همیشه به توپ نمی‌خورد؛ به اعصاب می‌خورد. در جهانی که جاش

قهرمان در نظام فکری «مارتی معظم»، نه قدیس است و نه شرور؛ کارگزارِ میلِ جمعی به برنده‌شدن است. او تا وقتی ارزش دارد که سودآور باشد. به همین دلیل، پیروزی هرگز پایان نیست؛ تعویقِ سقوط است.

اقتباس تازه «بلندی‌های بادگیر» با وجود جلوه‌های بصری خیره‌کننده و بازیگران سرشناس، در بازآفرینی عمق و پیچیدگی رمان کلاسیک امیلی برونته ناکام می‌ماند.

اقتباس تازه «بلندی‌های بادگیر» با وجود جلوه‌های بصری خیره‌کننده و بازیگران سرشناس، در بازآفرینی عمق و پیچیدگی رمان کلاسیک امیلی برونته ناکام می‌ماند.

«زوتوپیا» یک آرمانشهر حیوانی است که همه در آن با حقوق برابر زندگی می‌کنند. جامعه‌ای که در آن عدالت به شکل راولزی برقرار است و همه با پذیرش رعایت اصول بنیادین به تفاوت‌های یک دیگر احترام می‌گذارند.

هومن سیدی در قسمت دهم به درستی داوود را از گروه خسرو جدا می‌کند و داستان وارد مرحله‌ی دیگری می‌شود.

در سریال «وحشی»، علاوه بر کاراکتر داود اشرف که با توجه به اتفاق‌هایی که از سر گذرانده، هم به لحاظ رفتاری و هم ظاهری تغییر کرده است، در قسمت‌های اخیر درباره کاراکتر رها هم با تغییراتی جدی مواجهیم. از ابتدای فصل دوم، نگار جواهریان به جای یک وکیل تاثیرگذار، به قامت زنی معتاد درآمده که هرچه می‌گذرد، ظاهرش …

بخش‌هایی از مستند آسانسور که داستان زندگی محمد صابری بازیگر نقش «سلیم» را روایت می‌کند، مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.

  نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «من کاپیتان هستم» (۲۰۲۳) ساخته ماتئـو گارون با حضور آنتونیا شرکا (مترجم و منتقد سینما) برگزار شد. شرکا درباره این فیلم گفت: این اثر می‌تواند هم منتقدان سیاست مرزهای باز و هم حامیان پذیرش انسانی پناهجویان را مخاطب قرار دهد. این اثر، سفری را تصویر می‌کند که برای بسیاری …

انیمیشن‌ها در سه دهه اخیر بی‌هیاهو و با وقاری مثال‌زدنی، به نگهبانان اصیل و پرچم‌داران بی‌بدیل آبروی هنر هفتم بدل شده‌اند. آنها سنگرهایی خلاق و استوارند که در برابر فرسایش تدریجی معنا و شتاب ویرانگر فرمول در سینمای جریان اصلی ایستادند و اجازه ندادند شکوه سینما — این توانایی جادویی برای ساختن جهان‌هایی …

«مرسی» با ایده‌ای جذاب درباره قضاوت هوش مصنوعی و شمارش معکوس مرگ، فیلمی است که بیش از آن‌که تعلیق بسازد، محدودیت‌های فیلمنامه و اجرا را آشکار می‌کند.

«دعوت» کمدی‌ای هوشمند، بزرگسالانه و پرتنش درباره روابط زناشویی، آزادی و فروپاشی ظریف مرزهاست که با کارگردانی اولیویا وایلد جان تازه‌ای به کمدی‌های میان‌رده می‌دهد.

نکته اجتماعی و تربیتی دیگر درباره این‌فیلم که سال ۲۰۱۶ ساخته شده، مربوط به وقتی است که روتی در مدرسه ثبت‌نام می‌شود و برای این‌که به همکلاسی دیگرش ثابت کند، اُمل و عقب‌مانده نیست باید سیگار و گل بکشد. فیلمنامه «همه چیزی که داشتیم» نشان می‌دهد بزرگ‌شدن نوجوانان در شرایط بحران اقتصادی و وقتی پدر و مادر …

برنا - گروه فرهنگ و هنر:یکی از سورپرایزهای فصل جوایز ۲۰۲۶ است؛ فیلمی که با تکیه بر داستانی واقعی، نه فقط موسیقی را به قاب سینما آورده، بلکه تلاش آدم‌ها برای رسیدن به «دومین نفس» را با صدایی پرشور روایت می‌کند. نقش‌آفرینی کِیت هادسون در این اثر باعث شد بعد از بیش از دو دهه نامش در فهرست نامزدهای اسکار …

همشهری آنلاین/ این پنج فیلم گستره کم‌نظیر توانایی‌های رابرت دووال را از درام مافیایی و جنگی تا نقد رسانه و درام معنوی به‌خوبی نشان می‌دهد. رابرت دووال که روز دوشنبه در ۹۵ سالگی درگذشت، بازیگری در سینما را با فیلم پرآوازه «کشتن مرغ مقلد» در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد. او در کارنامه بلند و پربارش شخصیت‌هایی خل

فصل دوم سریال وحشی عملاً هیچ پیوند ارگانیکی با فصل اول ندارد؛ تا جایی که اگر نام سریال چیز دیگری بود، شاید کمتر کسی متوجه می‌شد با ادامه‌ی همان داستان طرف است. روایت نه رشد می‌کند و نه تعمیق می‌یابد، بلکه در چرخه‌ای بی‌حاصل از رفت‌وآمد می‌چرخد.

این پنج فیلم گستره کم‌نظیر توانایی‌های رابرت دووال را از درام مافیایی و جنگی تا نقد رسانه و درام معنوی به‌خوبی نشان می‌دهد.

سریال شوالیه هفت پادشاهی، به‌عنوان جدیدترین اسپین آف Game of Thrones درحالی کار خودش را آغاز کرده که هیچ‌کس باورش نمی‌شد که این مجموعه بتواند با چنین استقبالی

فیلم (Rosebush Pruning) به کارگردانی کریم عینوز، با تصاویر چشم‌نواز و بازی‌های درخشان، جهانی اغواگر و بیمارگونه می‌سازد؛ اما در نهایت میان شوک‌آفرینی، طنز سیاه و نقد اجتماعی سرگردان می‌ماند و نمی‌داند می‌خواهد چه باشد.

Troll 2 محصول سال ۲۰۲۵، اثری از سینمای نروژ به کارگردانی رور اوثاگ است. این فیلم دنباله‌ای بر Troll اثر دیگر همین کارگردان می‌باشد و فیلمنامه آن توسط اوثاگ و اسپن اوکان نوشته شده است. بررسی این فیلم فرصت مناسبی است که چگونگی روایت یک داستان کلیشه‌ای در مدیوم سینما را به بوته نقد بگذاریم

فیلم علمی–تخیلی–ترسناک (Cold Storage) با بازی جو کری، جورجینا کمپبل و لیام نیسون، تلاش می‌کند حال‌وهوای آثار دهه ۹۰ را زنده کند؛ اثری که میان کمدی، وحشت و نوستالژی در نوسان است و داستانی درباره قارچی جهش‌یافته از فضا روایت می‌کند که تهدیدی برای بقای بشر می‌شود.

«ویکر» با ایده‌ای جسورانه و تمثیلی درباره ازدواج و سرکشی از قواعد اجتماعی، فیلمی است که بیش از آن‌که به عمق برسد، در ظاهر عجیب و شوک‌آورش باقی می‌ماند.

این روزها، بسیاری از آن‌هایی که رمان‌های جنایی می‌خوانند و به ادبیات جنایی علاقه‌مند هستند، با فریدا مک‌فادن نیز آشنا هستند؛ رمان‌نویسی که جنایی می‌نویسد و انصافاً خوب هم جنایی می‌نویسد، البته نه در حد و اندازه‌ی آگاتا کریستی، ولی یکی از مهم‌ترین جنایی‌نویسان امروز ادبیات دنیاست؛ به ویژه در نبود همان …

«خدمتکار» با تکیه بر بازی‌های قدرتمند و چرخشی دیرهنگام در روایت، از درامی پرابهام به فیلمی پرتنش بدل می‌شود که نقاط قوت و ضعف آن به‌روشنی در برابر مخاطب قرار می‌گیرد.

به مانند بسیاری از نمونه‌های مشابه مثل «نرگس»، «ستایش» و «طوبی» که با الهام از نام با محوریت زن معتقد، مستقل، مقاوم و توانمند ایرانی تصویر شده، «سوجان» نیز علیرغم یکسری کم و کاستی‌ها، اثری موفق در ادامه این راه محسوب می‌شود که توانسته ویژگیهای زن نمونه ایرانی را درست و منطقی به تصویر درآورد.

قسمت نهم «مو به مو» بیش از هر چیز یادآور این نکته است که بازی با انتظارات مخاطب، تیغی دولبه است: می‌تواند روایت را پیچیده و چندلایه کند، و هم می‌تواند انسجام آن را تهدید کند. «مو به مو» در این اپیزود، دقیقاً روی همین مرز باریک حرکت می‌کند. 

«ویکر» با ایده‌ای جسورانه و تمثیلی درباره ازدواج و سرکشی از قواعد اجتماعی، فیلمی است که بیش از آن‌که به عمق برسد، در ظاهر عجیب و شوک‌آورش باقی می‌ماند.

ساده بگویم، The Wrecking Crew تلاشی است برای احیای همان فیلم‌های رفاقتی-اکشن دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، با تمام موتیف‌های آشنا: دو قهرمان متضاد، یک توطئه نه چندان

سینمای ایران در سال‌های اخیر، با نوعی اُفت وخیز کیفی و محتوایی روبه‌رو بوده است. از سویی، انباشتی از کمدی‌های موقعیت‌ساز مبتذل و از سوی دیگر، تکرار مکرر درام‌های خانوادگی تلخ و سیاه، مخاطب جدی سینما را خسته و نسبت به هر اثر تازه‌ای با احتیاط کرده است.

سریال مستند (Neighbors) به تهیه‌کنندگی جاش سفدی و کارگردانی هریسون فیشمن و دیلن ردفورد، در تلاش است تا تنش‌های عجیب میان همسایه‌های آمریکایی را بررسی کند؛ اما نتیجه بیشتر به تشدید همان بحران انزوا و خصومت می‌انجامد تا تحلیل آن.

اخیرا اکران  آنلاین فیلم سینمایی «دراکولا»  آغاز شده است. این فیلم داستان زندگی عاشقانه هیولایی را به تصویر می‌کشد که خون‌ریز نیست اما تنها چیزی که داشته از

برنا - گروه فرهنگ و هنر؛ فیلم The Fountain به کارگردانی Darren Aronofsky اثری فلسفی–درام است که با بازی Hugh Jackman و Rachel Weisz تلاش انسان برای غلبه بر مرگ را در سه خط زمانی متفاوت روایت می‌کند؛ فیلمی که عشق را در مرکز روایت می‌نشاند و نشان می‌دهد نپذیرفتن پایان، گاهی ویرانگرتر از خودِ مرگ است.

فیلم سینمایی «دراکولا» به طرز عجیبی با آنچه در گذشته دیده‌اید متفاوت است، اثری که نمی‌خواهد مخاطب را بترساند بلکه روایتی دردناک از سوگی عاشقانه را به تصویر می‌کشد

«The Rip» با بازی مت دیمون و بن افلک، تریلری جنایی و پرستاره است که با کیفیتی سینمایی، از بسیاری از آثار اختصاصی نتفلیکس فراتر می‌رود و یادآور بهترین همکاری‌های پیشین این دو بازیگر است.

سریال «واندر من» با فاصله گرفتن از کلیشه‌های ابرقهرمانی مارول، روایتی انسانی، طنزآلود و شخصیت‌محور از هالیوود و آدم‌های شکست‌خورده‌اش ارائه می‌دهد.

سلام سینما/ بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را به نمایش می‌گذارد. اختصاصی سلام سینما؛ الهام کوهی: بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را

«The Rip» با بازی مت دیمون و بن افلک، تریلری جنایی و پرستاره است که با کیفیتی سینمایی، از بسیاری از آثار اختصاصی نتفلیکس فراتر می‌رود و یادآور بهترین همکاری‌های پیشین این دو بازیگر است.

در این ۷ فیلم جدید طبیعت نه پس‌زمینه، بلکه نیرویی تعیین‌کننده و شخصیت‌محور است و انسان را در برابر عظمت خود به چالش می‌کشد.

بزرگ‌ترین نقطه قوت هومن سیدی در فصل دوم وحشی این است که به زیبایی فرایند گام به گام تبدیل یک آدم زخم‌خورده به هیولا را به نمایش می‌گذارد.

آشفتگی، پیچیدگی نیست. گنگی بیان و ناتوانی در صورتبندی روشن یک ایده، هیچ نسبتی با عمق ندارد. تاریخ سینما مملو از شاهکارهایی است که لایه‌های معنایی عظیم خود را در زیر ظاهری به‌غایت ساده و بی‌آلایش پنهان کرده‌اند. این سادگی نمایشی، خود محصول نهایت تسلط کارگردان بر ابزار بیانی سینماست؛ نوعی صیقل‌خوردگی …

تهران- ایرنا- منتقدان «قاب فجر» ایرنا در روز پایانی فجر چهل و چهارم با نگاهی به فیلم های فجر امسال، پرداخت به جنگ ۱۲ روزه را با تعجیل از سوی فیلمسازان تلقی کردند و موضوعاتی چون بحران های جنسیتی را هشداری نسبت به وقایع روز جامعه دانستند و به نقد و بررسی کلیت جشنواره پرداختند.

مندونسا در ادامه‌ی جهان‌بینی سینمایی‌اش، از «صداهای اطراف» تا «باکورائو»، بار دیگر نشان می‌دهد که سیاست برای او موضوع نیست، وضعیت است. فیلم حاضر است مخاطبش را سردرگم کند، فاصله بیندازد و حتی آزار بدهد، اما از این منطق عقب‌نشینی نمی‌کند که خشونت تاریخی را نمی‌توان با قصه‌ای تمیز و خطی روایت کرد.

در «رقص باد» رگه‌های سیال ذهن و رئالیسم جادویی بیشتر، نشانه می‌مانند؛ و این یعنی فیلم نه آن‌قدر واقع‌گراست که ملودرامش استخوان داشته باشد، نه آن‌قدر جادویی است که منطق رویا را کامل کند.

سلام سینما/ «همنت» به طرز زیبا و شاعرانه‌ای فیلمی است در ستایش مرگ اما نکته شگفت‌انگیز این‌جا است که کارگردان هیچ گاه تصویر تراژیکی از خود مرگ به تماشاگر نشان نمی‌دهد.مازیار وکیلی: «بودن، یا نبودن: مسئله این است. آیا شایسته‌تر آن است که به تیر و تازیانهٔ تقدیرِ جفاپیشه تن دردهیم، یا این که ساز و برگ

«همنت» به طرز زیبا و شاعرانه‌ای فیلمی است در ستایش مرگ اما نکته شگفت‌انگیز این‌جا است که کارگردان هیچ گاه تصویر تراژیکی از خود مرگ به تماشاگر نشان نمی‌دهد.

اکران هم زمان آثار چهل و چهارمین جشنواره فجر در مشهد، بار دیگر نشان داده است که سینما، با وجود همه چالش ها، همچنان یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های فرهنگی برای مخاطبان مشهدی محسوب می‌شود.

مهر/ نشست پرسش‌ و پاسخ فیلم «آن‌دو» دوشنبه ۲۰ بهمن‌ و در دهمین روز از چهل‌ و چهارمین جشنواره فیلم فجر، با حضور مرتضی رحیمی کارگردان، علیرضا سبط‌احمدی تهیه‌کننده و مهدی سجادپور نویسنده برگزار شد. اجرای این نشست را سونیا پوریامین عهده‌دار بود. در ابتدای این نشست، علیرضا سبط‌احمدی با بیان اینکه همه در

مهر/ نشست پرسش‌ و پاسخ فیلم «آن‌دو» دوشنبه ۲۰ بهمن‌ و در دهمین روز از چهل‌ و چهارمین جشنواره فیلم فجر، با حضور مرتضی رحیمی کارگردان، علیرضا سبط‌احمدی تهیه‌کننده و مهدی سجادپور نویسنده برگزار شد. اجرای این نشست را سونیا پوریامین عهده‌دار بود. در ابتدای این نشست، علیرضا سبط‌احمدی با بیان اینکه همه در

تهران- ایرنا- سه درام اجتماعی خانوادگی در نهمین روز جشنواره فیلم فجر با نشست‌های پرفرازونشیب اکران شدند و منتقدان «قاب‌فجر» ایرنا به نقد و بررسی «خواب»، «سقف» و «آرامبخش» پرداختند.

نشست پرسش‌ و پاسخ فیلم «آن‌دو» در چهل‌ و چهارمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

اینتین - کمدی اگر بیش از حد باشد لودگی و اگر کمتر از حد باشد بی‌مزگی است. تاریخ هنر نیز همواره کمدی را به عنوان ژانری مهم معرفی کرده است. پس وقتی به فیلمی چون

«زنده‌شور» تلاشی است برای نزدیک‌شدن به سینمای اجتماعیِ دقیق؛ فیلمی که مسئله را پیش می‌کشد، نه بی‌هزینه و نه بی‌نقص.

فیلم آرامبخش به کارگردانی سعید زمانیان و تهیه‌کنندگی مجتبی رشوند با محوریت یک قصه ملتهب اجتماعی و بر اساس یک پرونده واقعی ساخته شده است.

جای‌گذاری حساب‌شده‌ی شخصیت‌ها در موقعیت‌های اخلاقی پیچیده و هم‌نشینی کنش‌های متضاد در «مو به مو»، سبب می‌شود هر اپیزود بازتعریفی از آنچه پیش‌تر بدیهی می‌نمود ارائه دهد، درست همانطور که در قسمت هشتم اتفاق می‌افتد.

ل در بهترین لحظاتش نشان می‌دهد عسگری دارد از نمایش جنگ به سمت روایت انسان در جنگ حرکت می‌کند؛ حرکت ارزشمندی که می‌تواند این فیلم را به نقطه‌ی بلوغ سه‌گانه‌اش تبدیل کند.

سوره سینما-معرفی داوران سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی-اکبری نبوی، محمدتقی فهیم و میلاد دخانچی به عنوان داوران سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی معرفی شدند.

وقتی به فیلمی چون Fackham Hall نظر می‌کنیم، نه به عنوان فیلمی ساده بلکه باید به عنوان فیلمی در ژانری سخت به آن نظر کنیم.

سوره سینما-نقد سجاد محمودی بر فیلم «روزی روزگاری آبادان»/ جغرافیایی که دوستش داریم-آبادان در «روزی روزگاری آبادان»، به‌غیراز نمایی دور از پالایشگاه و کمی لهجه پر ایراد آبادانی، نه نشانی از بهمن‌شیر دارد و نه لنجی بر آب روان. و نه پابوسی بر قدمگاه دارد و نه زیارتی در صحن سید‌عباس نشان می‌دهد و نه طوفانی …

در روزگاری که جنگ‌های نظامی هم‌زمان با نبردی تمام‌عیار در عرصه رسانه و سینما پیش می‌روند، «غبار میمون» به کارگردانی آرش معیریان تلاش می‌کند به یکی از حساس‌ترین سوژه‌های روز جهان یعنی ماهیت صهیونیسم و جنگ نرم بپردازد؛ اما نتیجه، فیلمی است که با وجود سوژه‌ای مهم و استراتژیک، به‌دلیل فیلمنامه ضعیف، دیالوگ‌های …

برنا - گروه فرهنگ و هنر؛ «بیلبورد» با ایده‌ای تازه و جسورانه پا به چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر گذاشت؛ تلاشی برای ورود جدی‌تر سینمای ایران به قلمرو تریلر روانشناختی با محوریت شهرت، رسانه و فروپاشی یک چهره محبوب. فیلمی که شروع امیدوارکننده‌ای دارد، اما در مسیر روایت، میان فرم‌گرایی، ضعف فیلمنامه و شخصیت‌پردازی …

مصطفی فرجی، منتقد سینما، فیلم «قایق‌سواری در تهران» را ترکیبی موفق از دغدغه‌های اجتماعی و هوش طنازانه دانست که پیام‌های آموزشی ارزشمندی را به مخاطب ارائه می‌دهد.

«قایق‌سواری در تهران» به موضوعاتی مانند بازگشت مهاجر، فاصله‌ی نسلی، تنهایی شهری و روابط خانوادگی می‌پردازد. این مفاهیم در بستر زندگی روزمره‌ی شهری مطرح می‌شوند و فیلم تلاش می‌کند بدون تأکید مستقیم یا شعارگونه، آن‌ها را در دل موقعیت‌های ساده و قابل لمس جای دهد.

استراتژی روایی کیایی در این سریال، صبوری و کندی ریتم است. او از گذاشتن تعلیق در پایان اپیزودها خودداری کرده و حتی پس از ده قسمت، سریال هنوز در حال باز کردن گره‌های اولیه و معرفی شخصیت‌هاست.

پانزدهمین محفل هم‌اندیشی «سینما انقلاب» با محوریت بررسی فیلم‌های جشنواره فیلم فجر سال ۱۴۰۴، امروز با نقد و بررسی فیلم «جانشین» (با موضوع زندگی شهید املاکی) در فرهنگسرای اندیشه برگزار می‌شود.

روزنامه سازندگی/متن پیش رو در سازندگی منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست صف‌بندی بازیگران و فیلم‌سازان علیه جشنواره فیلم فجر چهل‌وچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر، پرحاشیه‌ترین دوره از آب درآمد. جشنواره‌ای که پیش از شروع نیز به ‌دلیل عدم حضور تمام چهره‌های مؤثر سینمای ایران مورد نقد

The Life of Chuck زندگی چاک فیلم جدید مایک فلاناگان (کارگردان سریال‌های دنباله‌دار و ترسناک نتفلیکس و «دکتر اسلیپ») که بر اساس داستان کوتاهی از استیون کینگ

تهران- ایرنا- روز هفتم فجر۴۴ با اکران «حاشیه» و «کافه سلطان» در گونه اجتماعی و «پل» در ژانر دفاع مقدس همراه بود؛ منتقدان «قاب فجر» ایرنا به نقد و بررسی این سه فیلم پرداختند.

پانزدهمین محفل هم‌اندیشی «سینما انقلاب» با محوریت بررسی فیلم‌های جشنواره فیلم فجر سال ۱۴۰۴، امروز با نقد و بررسی فیلم «جانشین» (با موضوع زندگی شهید املاکی) در فرهنگسرای اندیشه برگزار می‌شود.

کارگردان فیلم «زندگی کوچک کوچک» در توضیح دیدگاهش درباره سینما گفت: سینما برای من چیزی مانند عبادت و فراتر از نقد است و به قول احمد شاملو اگر هنرمند از تشویق و تایید تهییج شود، هنرمند نیست بلکه کودک است.

ایرنا/  کارگردان فیلم «زندگی کوچک کوچک» در توضیح دیدگاهش درباره سینما گفت: سینما برای من چیزی مانند عبادت و فراتر از نقد است و به قول احمد شاملو اگر هنرمند از تشویق و تایید تهییج شود، هنرمند نیست بلکه کودک است. نشست پرسش‌وپاسخ فیلم «زندگی کوچک کوچک» روز شنبه ۱۸ بهمن در جریان چهل‌وچهارمین جشنواره فیل

علی نعیمی منتقد سینما در یادداشتی به نقد و بررسی «کافه سلطان» ساخته جدید مصطفی رزاق کریمی پرداخته که امسال در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد.

مهرداد خدیر در نقد فیلم سینمایی «حال خوب زن» نوشت: خوشا به حال سینمایی که برای نمایش انسانی‌ترین روابط به جای دو آدم ناچار است دو اسب را نشان دهد تا نقش «عروسک هلندی» و «مرغ عشق» را ایفا کنند.

مسعود کارگر، منتقد سینما، دومین اثر بلند یوسف حاتمی‌کیا را فیلمی درخشان و نشان‌دهنده بلوغ کارگردانی او دانست.

کلِب لَندری جونز در نقش خون‌آشامی بازیگوش می‌درخشد، اما روایت شلخته و پرزرق‌وبرق بسون، جان تازه‌ای به این افسانه نمی‌دهد.

سلام سینما/ با نگاهی کلی، مسیر امیرحسین ترابی از «خون سرد» به «برتا» مسیری رو به رشد و بلوغ است. امیرحسین ترابی به عنوان کارگردانی که مسیر حرفه‌ای خود را از نویسندگی در مجموعه‌های پرمخاطب تلویزیونی مانند «آشپزباشی» آغاز کرد، همواره علاقه‌مند به کشف ظرفیت‌های روایی در قالب‌های مختلف نمایشی بوده است.

یک منتقد سینما، با انتقاد شدید از فیلم افتتاحیه چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، اثر محمدجواد حکمی را نه یک فیلم سینمایی بلکه تله‌فیلمی کم‌رمق دانست.

تهران- ایرنا- ششمین روز جشنواره فیلم فجر آرام و با یک غافل‌گیری همراه بود؛ منتقدان قاب فجر ایرنا به نقد و بررسی سه فیلم «حال خوب زن»، «رقص باد» و «بیلبورد» پرداختند.

فجر امروز نه آینه سینمای ایران است و نه معیار شاخص فرهنگی. آنچه باقی مانده، نمایشگاه سالانه تولیدات محدود و کنترل‌شده است؛ شویی که به جای نقد و خلق، تأیید و بازنمایی می‌کند.

سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی موسسه فرهنگی دوزیست، با همکاری موزه سینمای ایران و کانون اندیشه جوان مسابقه نقد فیلم بر بستر چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر را برگزار می‌کند.

سومین قسمت از ریبوت «غریبه‌ها» با وعده‌ی پایان‌بندی پرهیجان وارد سینماها شد، اما آنچه روی پرده می‌بینیم بیشتر شبیه یک شکست سردرگم است؛ فیلمی که نه شخصیت‌پردازی دارد، نه تعلیق، و نه حتی جسارت لازم برای تبدیل شدن به یک اسلشر به‌یادماندنی.

فیلمساز برای تعهد به حقیقت در دراماتیزه کردن قصه دچار مشکل می شود. پای شخصیت پردازی که وسط می آید، اتفاقات، جایگزین کنش های شخصیت ها می شود و شخصیت پردازی به مشکل می خورد. 

سینمای اجتماعی_سیاسی در چند سال اخیر با نگاه فیلمسازان نسل سوم، انگار جانی دوباره گرفته و بعد از فیلم های موفقی از کارگردانان جوان در این ژانر، محمد داوودی هم سعی کرده که ذهنیت تازه و مستقلش را از سینمای اجتماعی سیاسی به عینیت تبدیل کند.

فجر امروز نه آینه سینمای ایران است و نه معیار شاخص فرهنگی. آنچه باقی مانده، نمایشگاه سالانه تولیدات محدود و کنترل‌شده است؛ شویی که به جای نقد و خلق، تأیید و بازنمایی می‌کند.

تهران- ایرنا- پنجمین روز جشنواره فیلم فجر با سه فیلم متفاوت و یک تشویق نسبتا طولانی همراه بود؛ منتقدان «قاب‌فجر» ایرنا به نقد و بررسی فیلم‌های روز پنجم جشنواره پرداختند.

«مامور مخفی» به خوبی نشان می‌دهد که چگونه یک حکومت دیکتاتوری اولین چیزی که از آدم‌ها می‌گیرد هویت آن‌ها است تا با از خود بیگانه شدن نتوانند در برابر فساد سیستماتیک موجود در جامعه مبارزه کنند.

با نگاهی کلی، مسیر امیرحسین ترابی از «خون سرد» به «برتا» مسیری رو به رشد و بلوغ است.

«زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی، مطالعه‌ای تصویری در خصوص یک شب ملتهب در قرنطینه اعدام است. این اثر با تمرکز بر شخصیت نماینده دادستان، تلاش می‌کند از مجرای یک موقعیت محدود (کلاستروفوبیک)، تکثر انگیزه‌های جنایی را در برابر وحدتِ حکم قصاص قرار دهد.

سوره سینما-برگزاری سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی-سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی همزمان با برگزاری چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر برگزار می‌شود.