نوذر شفیعی گفت: ایران در کنار تاکید بر حقوق و منافع خود در تنگه هرمز، باید مراقب باشد که اقداماتش به گونه‌ای نباشد که بار دیگر شرایط به سمت یک رویارویی نظامی و فضای جنگی سوق پیدا کند، زیرا در صورت بروز مجدد جنگ، این احتمال وجود دارد که درگیری به یک جنگ طولانی‌مدت تبدیل شود و هزینه‌هایی را به ایران تحمیل …

این تحلیلگر ارشد مسائل سیاست خارجی با بیان اینکه تفاهم اخیر میان ایران و آمریکا حاصل مجموعه‌ای از تحولات سیاسی، اقتصادی و امنیتی در دو سوی معادله است، گفت: ا...

نوذر شفیعی پیرامون صندوق سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری که گفته می‌شود قرار است با مشارکت کشورهای عربی و در چارچوب توافقات جدید شکل بگیرد به «اعتماد» گفت: باید توجه داشت که این موضوع می‌تواند یکی از مهم‌ترین وجوه تمایز تفاهم کنونی نسبت به توافقات گذشته باشد. در واقع، این صندوق صرفا یک بسته اقتصادی یا …

تفاهمنامه میان ایران و امریکا را باید محصول مجموعه‌ای از عوامل در هر دو سوی معادله دانست. در طرف ایرانی، دو عامل نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کردند؛ نخست توانایی ایران در ایجاد موازنه و مقابله نظامی در طول بحران و دوم تاب‌آوری اقتصادی کشور در شرایط جنگ و فشارهای فزاینده.

نوذر شفیعی گفت: به نظر می‌رسد حتی ترامپ نیز توانایی آن را نداشته باشد که به‌طور کامل اقدامات اسراییل در جنوب لبنان را متوقف کند. آنچه احتمالا در توان او قرار دارد، محدود کردن دامنه عملیات‌ها و جلوگیری از گسترش حملات به مناطقی همچون ضاحیه است، نه پایان دادن کامل به حضور و فعالیت نظامی اسراییل در جنوب …

استاد روابط بین‌الملل درباره احتمال توافق بین ایران و آمریکا گفت: در این تفاهمنامه فقط ایران و آمریکا متعهد شده‌اند که به یکدیگر حمله نکنند و مهم‌ترین ضمانت اجرایی آن نیز میانجی‌گرها هستند. ولی همه می‌دانند وقتی پای امنیت ملی و منافع ملی کشورها در میان باشد، مسائل اخلاقی، میانجی‌ها، حقوق بین‌الملل و …

نوذر شفیعی استاد روابط بین الملل دانشگاه تهران با اشاره به اظهارات مقامات ایرانی درباره‌ی تنگه هرمز می‌گوید که تهران به جای استفاده از ادبیات بستن تنگه هرمز بر مدیریت امنیت و تردد در این آبراه تأکید دارد؛ روایتی که در افکار عمومی جهان معنایی تدافعی و صلح‌آمیزتر خواهد داشت.

کشورهای آسیای جنوب‌شرقی در بحبوحه بازآرایی معادلات منطقه‌ای به تعبیر نوذر شفیعی استاد دانشگاه و متخصص شبه‌‌قاره، نه در پی ورود مستقیم به میدان منازعه‌اند و نه مایل به قرار گرفتن در صف‌بندی‌های سخت قدرت؛ بلکه با تکیه بر الگوی «هجینگ» یا سیاست «پوشش ریسک»، می‌کوشند میان فاصله‌‌گذاری سیاسی و صیانت از منافع شان …