زمانی که در سازمان حفاظت محیط‌زیست مسئولیت داشتم، یکی از برنامه‌های ارزشمندی که همکارانم در معاونت آموزش در پی تحقق آن بودند، گنجاندن دو واحد درس «شناخت محیط‌زیست» در دروس عمومی دوره کارشناسی دانشگاه‌ها بود.

سال ۱۳۷۵ هجری خورشیدی، در خیابان فردوسی، کوچه شهید شاهچراغی، دفتر مجله کیهان بچه‌ها، جلسه‌ای با سردبیر وقت مجله، شادروان امیرحسین فردی داشتم. در آن جلسه با ایده« چگونه بچه‌ها را با ایران‌شناسی آشنا کنیم و چگونه از این طریق دوست داشتن ایران را به علاقه‌مندی بی‌پایان بچه‌ها تبدیل کنیم؟» وارد بحث شدیم.