نویسنده برای روایت تغییرات اجتماعی ایران و خصوصا روایت سیاست، نهاد دولت و انتخابات، جغرافیای خاص خود را انتخاب کرده است. او سراغ تهران، مراکز قدرت یا شخصیتهای سیاسی نمیرود. او ما را به قائمشهر، یکی از شهرهای مازندران، میبرد. روایت در دو اتاق کوچک خانه بابای یک مدرسه، که آنرا نماد باز تسلط سیاسی میداند، ارائه میشود. خانوادهای که زندگی خصوصیاش در فضای عمومی مدرسه است. در شهری که کارخانه نساجی و تیم فوتبالش بخشی از حافظه و هویت جمعی مردم آنجا بودهاند.
تاریخ اجتماعی فقط در پایتختها، میدانهای سیاسی و یا ساختمانهای دولتی اتفاق نیفتادهاند. تاریخ را باید در کارخانهای هم دید که تعطیل میشود، در تیم فوتبالی که روزگاری غرور یک شهر بوده، در خانهای که خانوادهای در آن زندگی میکند و در آدمهایی که موقعیت اجتماعیشان با تغییرات بزرگتر جامعه دگرگون میشود. اسدی توانسته از منظر دیگری ما را به سمت تاریخ تغییرات اجتماعی ایران ببرد. او به جای توصیف تغییرات، تلاش میکند زندگی روزمره یک دوره را برای مخاطب قابل مشاهده کند.
کارخانهای که فقط کارخانه نیست …


دانلود از کافه بازار
