بررسی آرشیو روزنامه آمریکایی «نیویورکتایمز» نشان میدهد طرح ادعاهای اثباتنشده درباره ارتباط زیرساختهای حیاتی آب با تأسیسات نظامی، سابقهای نزدیک به سه دهه در گزارشهای این رسانه دارد. نیویورکتایمز در سال ۱۹۹۷، با استناد به اظهارات سه مهندس ناشناس و تحلیل کارشناسان امنیتی، مدعی شده بود پروژه ۲۵ میلیارد دلاری انتقال آب لیبی ممکن است برای جابهجایی نیروهای نظامی و پنهانسازی تسلیحات، از جمله سلاحهای شیمیایی و بیولوژیک، مورد استفاده قرار گیرد؛ ادعایی که چهارده سال بعد، با حمله جنگندههای ناتو به کارخانه لولهسازی مرتبط با همین پروژه در سال ۲۰۱۱، بار دیگر اهمیت پیدا کرد.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از جماران، نزدیک به سه دهه پیش از انتشار گزارش جنجالی نیویورکتایمز درباره ارتباط ادعایی سدهای ایران با تأسیسات زیرزمینی موشکی، همین روزنامه آمریکایی در گزارشی مشابه، پروژه عظیم انتقال آب لیبی را دارای کاربردهای احتمالی نظامی معرفی کرده بود. نیویورکتایمز در سال ۱۹۹۷، با استناد به اظهارات سه مهندس ناشناس و ارزیابی کارشناسان امنیتی، این فرضیه را مطرح کرد که شبکه لولهها و مخازن زیرزمینی پروژه «رودخانه عظیم دستساز لیبی» ممکن است برای جابهجایی نیروهای نظامی، پنهان کردن تسلیحات و نگهداری سلاحهای شیمیایی و بیولوژیک استفاده شود. چهارده سال بعد، در جریان حملات نظامی سال ۲۰۱۱ به لیبی، جنگندههای ناتو کارخانه تولید لولههای بتنی مرتبط با همین پروژه را در منطقه بریقه بمباران کردند؛ حملهای که این ائتلاف با ادعای استفاده نظامی از محوطه کارخانه توجیه کرد.
اکنون انتشار گزارش ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ نیویورکتایمز درباره سدهای ایران، بار دیگر پرسشهایی را درباره سابقه طرح فرضیههای نظامی پیرامون زیرساختهای غیرنظامی در این روزنامه مطرح کرده است. مقایسه دو گزارش نشان میدهد که در هر دو پرونده، ابعاد فنی پروژههای آبی، موقعیت جغرافیایی آنها و اظهارات کارشناسان، مبنای طرح احتمالات امنیتی قرار گرفتهاند؛ احتمالاتی که وجود آنها بهتنهایی به معنای اثبات کاربری نظامی نیست. بررسی اسناد اطلاعاتی آمریکا درباره پروژه آبی لیبی، حمله ناتو به تأسیسات مرتبط با آن و واکنش کارشناسان به گزارش اخیر درباره ایران، اهمیت تفکیک شواهد قطعی از گمانهزنیهای امنیتی را در شرایط جنگی برجسته میکند.
بازگشت به سال ۱۹۹۷؛ زمانی که نیویورکتایمز پروژه آب لیبی را مشکوک معرفی کرد
در دوم دسامبر ۱۹۹۷، روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز گزارشی به قلم ریموند بونر با عنوان «خط لوله عظیم لیبی در دل صحرا میتواند مسیری برای جابهجایی نیروهای نظامی باشد» منتشر کرد.
این گزارش که در صفحه نخست روزنامه به چاپ رسید، به بررسی پروژه ۲۵ میلیارد دلاری «رودخانه عظیم دستساز لیبی» اختصاص داشت؛ یکی از بزرگترین طرحهای انتقال آب جهان که با هدف انتقال منابع آب زیرزمینی از مناطق جنوبی و بیابانی لیبی به شهرهای شمالی، مناطق کشاورزی و سواحل مدیترانه احداث میشد. …