هفتاد سال پس از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶که هنری کیسینجر در کتاب «دیپلماسی» از آن به عنوان نقطه عطف پایان نفوذ اروپاییها در خاورمیانه یاد میکند؛ به نظر میرسد تاریخ در حال تکرار است. استفن والت نظریه پرداز روابط بینالملل و استاد دانشگاه هاروارد در مقاله جدید خود در فارن پالیسی تصریح کرده جنگ ایران باعث شده بعد از یک قرن، دخالت قدرتهای بزرگ در خاورمیانه کمرنگ شود. امروز و در نهمین ماه از جنگ علیه ایران، نظم آمریکایی در منطقه با سرنوشتی مشابه دستوپنجه نرم میکند. با فرسایش بازدارندگی واشنگتن و ترکخوردن چتر امنیتی آمریکا، بازیگران منطقه در حال ترسیم معماری جدیدی هستند؛ مسیری که از پیمان مکه تا توافقات امنیتی بدر و دوحه، نشان از تلاش برای جایگزینی نظم آمریکایی پس از جنگ دارد.
تله اتحاد و ترومای رهاشدگی
گلن اسنایدر، نظریهپرداز برجسته روابط بینالملل، در کتاب «سیاست اتحاد» (۱۹۹۷)، پارادوکسی را تشریح میکند که در آن دولتهای ضعیفتر برای تأمین امنیت خود در برابر یک تهدید با یک ابرقدرت همسو متحد میشوند (دنباله روی- Bandwagoning) اما این اتحاد، آنها را در ترس دائمی «رهاشدگی» و «به دام افتادگی» در صورت تغییر اولویتها و منافع ابرقدرت نگه میدارد.
به نظر میرسد این کابوس اکنون برای پایتختهای عربی به واقعیت پیوسته است. تام باراک، سفیر ایالات متحده در ترکیه، در مصاحبه ۲۹ اکتبر خود با شبکه سیانان فاش کرد که سیاستمداران خاورمیانه نگران خروج نهایی واشنگتن از منطقه هستند؛ جایی که آنها خود را در برابر ایران چون شیر زخمی، تنها و بیدفاع میبینند. در همین راستا، اظهارات اخیر دونالد ترامپ مبنی بر لزوم پرداخت تمام هزینههای جنگ توسط کشورهای عربی، به این اضطراب دامن زده است. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































