دیپلماسی ایرانی: از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵، رویکرد او نسبت به ایران با سیاستهای دولت بایدن تفاوت چشمگیری داشته است. ترامپ که در دوره اول ریاستجمهوری خود سیاست «فشار حداکثری» را علیه ایران دنبال میکرد، اکنون با شدت بیشتری به دنبال اعمال فشارهای اقتصادی بر ایران است. این سیاستها تشدید تحریمهای نفتی، بانکی و مالی را شامل میشود که هدف آنها فلج کردن اقتصاد ایران و وادار کردن این کشور به مذاکره بر سر برنامه هستهای و مسائل منطقهای است.
ابعاد جنگ اقتصادی
۱. تحریمهای نفتی
مهمترین ابزار فشار اقتصادی ترامپ علیه ایران، تشدید تحریمهای نفتی است. دولت ترامپ با اعمال فشار بر خریداران نفت ایران (بهویژه چین) و شرکتهای کشتیرانی و بیمهای، تلاش میکند صادرات نفت ایران را به حداقل برساند. این اقدام بهطور مستقیم بر مهمترین منبع درآمد ارزی ایران تأثیر میگذارد.
۲. تحریمهای بانکی و مالی
دولت ترامپ با هدف قطع کامل دسترسی ایران به سیستم مالی بینالمللی، تحریمهای جدیدی را علیه بانکهای ایرانی و شرکتهای مرتبط با آنها اعمال کرده است. این اقدامات شامل مسدود کردن داراییهای ایران در بانکهای خارجی، جلوگیری از انجام مبادلات مالی و اعمال فشار بر صرافیها و مؤسسات مالی است.
۳. تحریمهای فناوری و کالاهای اساسی
دولت ترامپ با اعمال محدودیتهای جدید بر واردات کالاهای اساسی مانند دارو، تجهیزات پزشکی و مواد غذایی، تلاش میکند فشار بر معیشت مردم ایران را افزایش دهد. این اقدامات با هدف ایجاد نارضایتی عمومی و فشار بر دولت ایران طراحی شده است.
اهداف جنگ اقتصادی
اهداف اصلی جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران را میتوان به چند دسته تقسیم کرد:
۱. مهار برنامه هستهای ایران: ترامپ به دنبال توقف کامل فعالیتهای هستهای ایران است و معتقد است که فشار اقتصادی میتواند ایران را به پذیرش شرایط سختگیرانهتر وادار کند.
۲. کاهش نفوذ منطقهای ایران: دولت ترامپ با تضعیف اقتصاد ایران، به دنبال کاهش توان مالی ایران برای حمایت … …
