خشم یکی از طبیعی ترین هیجان های انسانی است که در موقعیت های گوناگون زندگی بروز می کند و در بسیاری از موارد نقش محافظتی دارد. اما زمانی که این هیجان از کنترل خارج شود و به واکنش های شدید، ناگهانی و نامتناسب با موقعیت تبدیل شود، ممکن است نشانه ای از یک اختلال روانی به نام اختلال انفجاری خشم باشد.
این اختلال که با نام هایی مانند اختلال انفجاری متناوب نیز شناخته می شود، می تواند روابط فردی، شغلی و اجتماعی فرد را به شدت تخریب کند و پیامدهای قانونی، مالی و عاطفی سنگینی به همراه داشته باشد.
در این مقاله تلاش می شود تا ضمن معرفی دقیق اختلال انفجاری خشم ، علائم، علل و پیامدهای آن بررسی شود و راهکارهای علمی و عملی برای کنترل خشم و درمان این اختلال ارائه گردد. شناخت این اختلال نخستین گام برای کاهش رنج فرد مبتلا و اطرافیان اوست.
اختلال انفجاری خشم چیست؟
اختلال انفجاری خشم یک اختلال روانی است که در آن فرد به صورت مکرر و بدون دلیل منطقی، دچار طغیان های خشم شدید می شود. این طغیان ها در واقع واکنش هایی هستند که با میزان محرک ایجادکننده تناسب ندارند؛ به این معنا که فرد در برابر یک محرک کوچک و ناچیز، واکنشی بسیار بزرگ و ویرانگر نشان می دهد.
در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، اختلال انفجاری خشم در دسته اختلال های کنترل تکانه قرار می گیرد. ویژگی اصلی این اختلال، ناتوانی در مهار تکانه های پرخاشگرانه است که به رفتارهایی مانند فریاد زدن، پرتاب کردن اشیا، شکستن وسایل، تهدید کلامی و در موارد شدید، حمله فیزیکی به دیگران منجر می شود.
نکته مهم این است که افراد مبتلا به اختلال انفجاری خشم معمولاً پس از فروکش کردن خشم، احساس پشیمانی، شرم و ندامت شدیدی را تجربه می کنند؛ اما این پشیمانی به تنهایی مانع از تکرار طغیان ها نمی شود.
علائم و نشانه های اختلال انفجاری خشم …
دانلود از کافه بازار
